tag:blogger.com,1999:blog-52145526069464845472012-02-16T07:44:31.436-08:00The light for the day from the nighthari_mdrhttp://www.blogger.com/profile/01790971245704796768noreply@blogger.comBlogger1601100tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-79370513265023738512010-09-07T01:05:00.000-07:002010-09-07T01:05:04.078-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/__uZcu8VW2wk/TIXyHlTiIWI/AAAAAAAAAOg/N9n_7pGgm5k/s1600/hari_mdr.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" ox="true" src="http://4.bp.blogspot.com/__uZcu8VW2wk/TIXyHlTiIWI/AAAAAAAAAOg/N9n_7pGgm5k/s320/hari_mdr.jpg" /></a></div>शान्तिको मार्ग अपनाउँदैछु<br /><br />समयान्तमा<br />मृत्यवरण गरेर<br />सेतो वस्त्रले ढाकिएको<br />अपेक्षाकृत लाश <br />जिवन्तताका लागि<br />विदा हुँदैछु<br />आँगनको डीलमा रहेको,<br />तुलसीका मठ छेवैबाट ।<br /><br />एक हूल सजीवहरू<br />मेरो ठेगाना अन्त्यका लागि<br />चाँजोपाँजो मिलाउँदैछन्<br />हरियो बाँस काट्छन्<br />घारो बनाउँछन्<br />अनि राखिन्छु <br />र सजिन्छु<br />यात्रा अन्त्येष्टिका लागि।<br /><br />म हुईँक्याइन्छु,<br />घरको तगारो काटेर,<br />टोल छिमेकहरू<br />अनि<br />डाँडाकाँडा गुञ्जयमान गराउँदै<br />शंखका ध्वनिहरूले<br />मेरो मृत्युको चिनारी दिदै<br />मृत्य शैयाबाट चितासम्म ।<br /><br />राखिइन्छु चित्तामाथि<br />नाङ्ग्याइन्छु <br />यो साँसारिक मायाजालका <br />क्षोभयुक्त पखेँटाहरूबाट<br />जलाईन्छु दनदनी<br />आगोका लप्काहरूसँगै<br />तापहरूको जलनबाट<br />बिस्तारै बिस्तारै<br />खरानी बन्दैछु ।<br /><br />हे मानवताका खोल ओढेर<br />साँसारिक माया मोहमा<br />अन्धभक्त लागेका<br />स्वार्थीहरू हो,<br />म रित्तिएको छैन<br />म सकिएको छैन<br />मात्रै यो कोलाहलपूर्ण धर्तीबाट<br />लोभ र क्षोभ मुक्त सँसारमा<br />सदा सदाको लागि <br />शान्तिको मार्ग अपनाउँदैछु ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-7937051326502373851?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-2381507849957601322010-09-02T00:10:00.000-07:002010-09-02T00:10:15.234-07:00अन्तरमनबाटै<br />आघात परेको क्षण<br />पीडा बोध गर्छु,<br />उनि केवल हेरिरहन्छिन्,<br />म उनिलाई हेर्दै टोलाईरहन्छु,<br />सायद<br />दुबैलाई आघातको पीडाले सताईरहेछ ।<br /> <br />कुनै शुन्य समयमा<br />म उनको भावविव्हल अनुहार पढेर,<br />गीत, गजल वा कविता कोर्न तैयार हुन्छु,<br />तर,<br />किन?, किन....... मलाई?<br />उनकै मौनतामा हराउन मन लाग्छ,<br />गीत, गजल वा कविता होइन,<br />आत्मा अपमानको बोध हुन थाल्छ,<br />त्यसैले,<br />उनकै अपमानमा<br />आफुलाई विलय गराउन मन लाग्छ ।<br /> <br />खै किन? आज,<br />श्रद्धाको तर्पण जति चुहिन्छ,<br />उति नै मन बोझिलो हुन्छ,<br />अतितका स्मरणहरू<br />मानसपटलमा भूत बनेर सल्बलाउँछन्<br />साँच्चै म मा प्रेतात्मा चढेको छ,<br />उनि रूँदा म हाँस्छु<br />उनि हाँस्दा म रून्छु,<br />हो यतिबेला,<br />घोर अन्याय हुँदैछ,<br />अपमान हुँदैछन् आत्माहरूको,<br />असैह्य हुँदैछन् मनका पतिङ्गलहरू ।<br /> <br />बेला बेलामा<br />दृश्य उतार्छु उनि माथि,<br />टाउको झुकाएर विलौना गर्दैछिन,<br />सारा पीडाहरू पखाल्दैछिन सायद,<br />तर म,<br />तर म सहन सक्तिन,<br />र हाँसीदिन्छु मुसूक्क मुसुक्क.......<br /> <br />एक अदभूत सहास बटुलेर,<br />म उनिलाई सोध्ने प्रयास गर्छु<br />कारण ...... थुप्रै कारणहरू.....<br />तर,<br />अहँ, उनि उत्तर दिने मुडमै देख्दिन,<br />प्रतिउत्तरमा, आँशु झारीदिन्छिन,<br />बरर्र .........., बरर्र..........,<br />म जाबो डम्बेष्ट सेल्फिस,<br />नको रूवाई नबुझेर,<br />घमण्डको पारो तताउँदै<br />रन्थनिन्छु .......<br />सन्किन्छु .........<br />सनक्क .........<br />सनक्क ............. <br />उर्फ............???????<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-238150784995760132?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-34592149162591649772010-09-01T05:05:00.000-07:002010-09-01T05:05:21.332-07:00[१]<br />छाडिदेउ प्रीय तिमी रिसाउने बानी<br />अज्ञानताको बादल फाटी बनिदेउ ज्ञानी<br />के नै छ र? जिन्दगीमा लुटाएर लाने<br />सबै आफ्नै सम्झिएर खुशी मानी मानी ।<br /> <br />[२]<br />रीस द्वैस राखी मनमा नपुर्याउ हानी<br />कोही ठूला बन्न थाले तिमी बन सानी<br />राम्रो वचन बोलीदेउ अनि मिठो बोली<br />तिमी भित्रै पाइने छ महानताको खानी ।<br /> <br />[३]<br />सुन्दर मात्रै बस्तु हेर्ने त्यो आँखाको नानी<br />पवित्र भै बगिरह्यौ बन्यौ पानी पानी<br />सँसारलाई चिनाउनु छ अघि बढि तिमी<br />पछि हट्ने छैनौ अब, तिमी जानी जानी ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-3459214916259164977?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>hari_mdrhttp://www.blogger.com/profile/01790971245704796768noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-35144776555443996162010-08-30T08:28:00.000-07:002010-08-30T08:28:07.099-07:00एक पटक<br />अतिततिर फर्किएर हेरेँ<br />बाटो उस्तै थियो,<br />मेोसम उस्तै थियो,<br />समय अनि,<br />परिस्थिति पनि उस्तै<br />मात्र फरक म एक्लै.....<br />एकान्त औँसीको रातमा<br />निष्पट्ट अँध्यारो थियो<br />तर म सलबलाई रहेको थिए,<br />केहि खोजिरहेको थिए,<br />किनकी मसँग,<br />थोरै मात्र पनि आशाहरू थिए,<br /> <br />जिन्दगीका रँगहरू<br />कदापि फेरिने छैनन, छैनन्......,<br />मलाइ थाहा थियो,<br />प्रकाशको खोजीमा हिडेको म<br />अन्धकार हटाउन<br />मेरो बशमा थिएन<br />तर<br />पर्खनु,<br />आशातित् बन्नु<br />मेरो भाग्यले सिकाएको थियो<br />हो मैले साँच्चै त्यसै गरे<br />भोलिको विहानीसँगै,<br />आशाका प्रकाशहरू लिएर आउनेछ।<br /> <br />त्यसैले<br />म जिवित लाश<br />मरूभूमिमा ओयसीस बनेर<br />अदृश्य बाँचिरहेँ,<br />सुन्यताका पलहरूसँगै,<br />नैराश्यताका पर्दा भित्र<br />विवशताको छाल माथि,<br />कालान्तर पछाडि....<br />धैर्यता र सहासहरूसँगै<br />टुक्रिएका कल्पानाहरू बटुलेर<br />भत्किएका सपनाहरू सजाउँदै<br />आस्थाका दियोहरूमा<br />विस्वासका तेलहरू तप्काएर<br />तिम्रै पर्खाइमा<br />फिस्स फिस्स मुस्कुराउँदै ......<br /> <br />हरि मानन्धर "विवश"<br />क्याक्मी ९, स्याङ्ग्जा (हाल इजरायल)<br />३० अगष्ट, २०१०<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-3514477655544399616?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-84735254962698661922010-08-16T12:37:00.000-07:002010-08-16T12:37:20.610-07:00प्रेम विना विछोड हुन्न भन्छन् मान्छे<br />विना नशा जीवन छुन्न भन्छन् मान्छे<br /><br />कतै शुन्य पलको अर्थ छैन भन्छन्<br />गीत मधुर रसको सुन्न भन्छन् मान्छे<br /><br />कस्तो युग आयो? यथार्थ् सबै छाडि<br />आफ्नै मान सम्मान् गुन्न भन्छन् मान्छे<br /><br />माली आफै ठान्छन् प्रेम बाग फूलको<br />माला तिनै फूलको उन्न भन्छन् मान्छे<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-8473525496269866192?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-58589990370447360722010-08-16T12:35:00.000-07:002010-08-16T12:41:53.913-07:00अति सम्बेदनशील तापक्रममा<br />पातलिदै गएको...<br />ग्याल्भनाइज गरिएको<br />थोरै मुटुका पत्रहरूमा<br />कंक्रिट र बालुवा अनि,<br />सिमेन्टका मिक्सावटहरूको लेपनबाट<br />पूर्णरूपले रिफर्मेसन गर्नु छ ।<br /><br />वातावरणीय प्रदुर्षणले<br />क्यामेरारूपी नयनहरूमा<br />दृष्टिविहिन....<br />देशप्रेमको मोतीविन्दु लागेर<br />दृष्टिहरू क्याप्चर गर्ने<br />रिफ्लेक्सन बन्द भएकाले<br />अनवरत रिकन्स्ट्रक्सन गर्नु छ ।<br /><br />कृतिम मेमोरीहरूका कारण<br />मस्तिष्कका टेप्पोरल लोवहरूमा<br />पत्थर परेकाले...<br />अल्पकालीन डेटाहरूलाई<br />दीर्घकालीन भण्डार नगर्दा<br />हिप्पोक्याम्पस न्यूट्रल भएकोले<br />राष्ट्रप्रेमी मेमोरी हार्डडिस्कमा सार्नु छ ।<br /><br />मानसिक असन्तुलनले<br />शारीरिक सन्तुलन विगार्दै<br />अर्गनाइज्ड अँगहरूलाई<br />पार्किन्सन र प्यारालाइसिस् गराउँदा<br />बिना उपचार...<br />पुर्णकालिन डाइग्नोसिसबाट<br />एब्स्ट्र्याक्ट निर्णय गर्नु छ ।<br /><br />हातमा सङ्गीन भिर्नेहरू<br />निरंकुशताको हाइपोथेटिकल पृष्ठभूमिमा<br />उन्मुक्त डिप्रेसिव माईन्डहरूलाई<br />गार्वेज अनि रिसाईक्लिनिङ्ग गर्दै<br />नेपाली आमाको कोखबाट<br />'वन रेस्पोन्सिवल ब्रेभरी सन' जन्माउन<br />नेपाली आमाकै पुनर्जन्म गर्नु छ ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-5858999037044736072?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-4639257630118434102010-08-16T12:32:00.000-07:002010-08-16T12:32:11.299-07:00एक्लै सागर तर्छु भन्यौ, मरे अन्तै मर्छु भन्यौ<br />अब देखि आफ्नो शुर, आफै अन्तै गर्छु भन्यौ ।<br /><br />मत अवाक् जिल्ल पर्दै, तिम्रो साहस हेरि रहेँ<br />मन मिल्ने अर्कै खोजी, बसाई अन्तै सर्छु भन्यौ ।<br /><br />मेरो मनको ढोका सधैँ बन्द गर्ने तिम्रो रहर<br />र त अर्को बास्ना दिने, फूल अन्तै छर्छु भन्यौ ।<br /><br />मेरो मनको रंग तिम्ले, सुके सरी देखे पछि<br />चमक दिने बस्तु अर्को, रंग अन्तै भर्छु भन्यौ ।<br /><br />निर्दयी पो हुँदो रैछ, निर्मोहिको मनै पनि<br />बीच बाटोमै छाडि मलाई, जालमा अन्तै पर्छु भन्यौ ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-463925763011843410?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-49151816251455970392010-08-16T12:31:00.001-07:002010-08-16T12:31:06.583-07:00हिमालका लालीगुराँस पहाडमा झारे हुन्छ<br />भीरपाखा गाउँवस्ती सबैतिर सारे हुन्छ ।<br /><br />डाँफेमुनाल मैना ढुकुर कोयलीकै बोली पनि<br />नेपालका शान भित्र सबै सबै पारे हुन्छ<br /><br />सिमानाको कुरा झिकी तेरो मेरो भन्नेलाई<br />निकालेर सबै मिली महाकाली तारे हुन्छ<br /><br />नेपाली भै बाँच्नु पर्छ, कोहि छैन सानो ठूलो<br />मनमुटाव रिस गर्न मनै देखि मारे हुन्छ ।<br /><br />एकढिक्का बन्नुपर्छ बैरी लागे देशका लागि<br />आफै बीच लड्नु भन्दा आफै आफै हारे हुन्छ ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-4915181625145597039?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-41417719372355057192010-08-16T12:30:00.001-07:002010-08-16T12:30:18.457-07:00म निन्द्रामा थिए,<br />सपना देख्दै पो थिए सायद,<br />अचम्मको...!!<br /><br />सुन्नुस् न......<br /><br />अन्तर्यामी भगवानका दूत,<br />मेरो सामुन्ने आएर <br />मलाई नै भन्दै थिए<br /><br />उठ् !<br />अहिले सुत्ने बेला होइन,<br />"मानो खाएर मुरी" उब्जाउनुपर्छ तैले !<br /><br />हरि मानन्धर "विवश"<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-4141771937235505719?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-41283417935001531732010-08-16T12:29:00.001-07:002010-08-16T12:29:35.205-07:00म<br />बेस्सरी.....<br /><br />जोडतोडकासाथ<br />फुक्दैछु .....<br />.....sss, .....ssss, ........sssss<br /><br />शान्तिको बिगूल .....<br /><br />तर .....<br /><br />बहिराहरूको देशमा<br />सबै नसुन्नेहरूको <br />लश्करहरू रहेछन् ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-4128341793500153173?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-73924411662991074312010-08-16T12:28:00.000-07:002010-08-16T12:28:22.724-07:00एल्जी देखिको इनर्जी<br />अत्तराधुनिकतासँगै<br />एलर्जी भएको छ<br />र त <br />कन्याउँदैछन् <br />कला/साहित्यकार चुम लिम्बु<br />कला र साहित्यमा<br />मन छिचोल्ने गरि ।<br /><br />चुम लिम्बु, बैंकक (थाइल्याण्ड)<br /><br />अचेल<br />भाषाको खडेरीले.... ?<br />होइन होइन...<br />भाषिक शब्दहरूको फ्यूजनबाट<br />दुई जीउकि भएकिछिन् <br />कवियित्री मनु लोहरूङ्ग<br />र जन्माउदैछिन <br />नयाँ विहानी ।<br /><br />मनु लोहरूङ्ग, इजरायल<br /><br />दुर देशमा बसेर<br />उनै माथि <br />उत्तराधुनिकताको आची गर्दै<br />आफ्नो पवित्र मनहरूले<br />माया र ममता बाँडिरहेछिन्<br />साहित्यकार आचार्य प्रभा<br />र त,<br />सजाउँदैछिन् आफ्नै गोरेटाहरू ...<br />अनि, रङ्ग्याउँदैछिन<br />आफ्नै माटोलाई ।<br /><br />आचार्य प्रभा, अमेरिका<br /><br />संक्रमणकालिन घडीहरूमा<br />बाध्यताका शिकारीहरूले<br />जाल र पासोमा परेर<br />पोइला गएकिछिन्<br />कवियित्री दिप्स शाह<br />र त,<br />महिनौदेखि<br />विरानो मुलुकमा<br />साहित्यका पानाहरूमा<br />उपहारहरू खोज्दै <br />भौंतारिरहेकि छिन सायद ।<br /><br />दिप्स शाह, खै कता हुनुहुन्छ?<br /><br />मरूभूमिय गर्मीहरूबाट<br />भूमध्यसागर मन्थन गर्दै<br />विशुद्ध साहित्यमा <br />प्रष्फुटन गराए<br />कवि अशोक पार्थिव तामाङ<br />उनैको ‘फ्यूजन प्रतिविम्ब’ ।<br /><br />अशोक पार्थिव तामाङ, इजरायल<br />फ्यूजन प्रतिविम्व<br /><br />अत्तराधुनिक साहित्यका<br />महाहस्ती भन्ने गर्थे म उनलाई<br />खै आजभोलि त <br />मातृभूमिमा रमाउदै छन रे,<br />अनि पौडिदै छन् साथहरूमा<br />धाउँदै छन् कि कतै <br />कूलो वा घट्ट<br />उहि मेरो प्यारो कवि<br />बलदेव भट्ट ।<br /><br />बलदेव भट्ट, नेपाल<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-7392441166299107431?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-16500241455022058912010-08-16T12:25:00.001-07:002010-08-16T12:25:07.212-07:00गुलाव ....<br />रातो गुलाव,<br /><br />जंगली तिखा काँडाहरू बीच<br />ढुक्कले फक्रिएको गुलाव<br /><br />टिप्नु/चुड्नु पाप हो भने<br /><br />प्रेम प्रतिक पनि हुनै सक्दैन ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-1650024145502205891?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-35410033434528186262010-08-16T12:24:00.001-07:002010-08-16T12:24:16.390-07:00म<br />ढिकी<br />घिर्नीमा विभाजित<br />थोरै बल<br />घेरै झट्का<br />मच्चिरहन्छु <br />कसैको प्रयोगको इशारामा ।<br /><br />अनि<br />मेरो मुसल<br />यसैमा सर्वस्व कायम राख्छु,<br />अनि <br />थिच्छु थुप्रै अनाजहरू<br />खुईल्याउँछु ...<br />नंग्याउँछु ...<br />र सर्वाङ्ग पार्छु ।<br /><br />ओखल<br />पीडा सहन्छिन्<br />कठै विचरी,<br />मेरो हर बज्र सहेर<br />तिनै खुईल्याउने<br />र नंग्याउने क्रिडामा<br />साथ दिईरहन्छिन ।<br /><br />तर<br />हाम्रो बनावट<br />फरक पूर्खौली धरातलबाट<br />उत्पत्ति र विकास भए पनि<br />आखिर हाम्रो मिलन<br />मुसल र ओखल रहेछ ।<br /><br />फेरि पनि<br />हाम्रो क्रिडाबाट<br />सधै तेश्रो समूह <br />सफल रहन्छन्<br />आफ्नो स्वार्थ पूरा गर्न ।<br /><br />त्यसेले भन्छु,<br />सजीवहरू भन्दा निर्जिवहरू नै<br />सयौ गुणाले उत्तम छौं ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-3541003343452818626?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-16082127955443338042010-08-16T12:23:00.001-07:002010-08-16T12:23:10.137-07:00म<br />अन्धकार,<br />तिमी<br />जूनकिरी...<br /><br />छोप्छु लपक्कै<br />चारै तिरबाट<br />मात्र तिमीलाई...<br /><br />तर,<br />तिमी<br /><br />पिलिक्क.....<br />पिलिक्क.....<br /><br />चम्किरहेछेो ।।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-1608212795544333804?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-35917786557482972542010-08-16T12:21:00.000-07:002010-08-16T12:21:35.264-07:00मरूभूमिमा अवस्थित<br />प्रचण्ड गर्मीसँगै<br />बालुवाको तापक्रम सहँदै<br />शीतलताको आभास गराउने<br />मेरै छातीमा उम्रिएको म, क्याक्टसहरू,<br />घामको तापक्रममा<br />बालुवाका रापहरू सहँदै<br />कहिले बालुवाका थुम्काहरूमा पुरिएर<br />आफ्नो निरन्तर दुःखहरूमा पनि <br />सधै धैर्यताका साथ<br />पिडाहरू खेपिरहेकि छु । <br />खै त तिमीहरूले मेरो कथा लेखेका?<br />खै त तिमीहरूले मेरा पिडाहरू देखेका?<br />तै पनि म बाँचिरहेछु यहाँ<br />तिम्रो भन्दा सफल जीवन .....<br /><br />तिमीलाइ थाहा छ? <br />कैयन जीवनहरू<br />मेरै शीतल छाँयाहरूमा<br />मन्त्रमुग्ध झुलिरहन्छन्<br />म सँग भएका अलिकति रसहरूमा<br />विस्मात खुशीले रमाइरहन्छन् <br />मसँग भएका नङ्ग्राहरू भन्दा <br />मसँग भएका सुमधुर सम्बन्धमा<br />आकर्षित भैरहन्छन् <br />नलुकाई भन.....<br />तिमी पनि रमाएकि छौ<br />मेरा सुकोमल आँगनमा<br />फुलेका फूलहरूमा मोहित भएकि छौ<br />मेरा रसिला फलहरूमा लालायित भएकि छौ<br /><br />तर,<br />उर्वरभूमिमा उंकुराएकि तिमी<br />मल र जलले सिञ्चित तिमी<br />खुल्ला आकाशमा <br />हावाहरूसँग बहेली खैल्दै <br />हुर्के बढेकि तिमी,<br />हरेक मौसमहरूमा<br />आफ्नो स्वार्थ मात्र हेरिरहेकि तिमी<br />कमिला र भुसुनालाई पनि<br />याद गर्न सकेकि छौ अहिलेसम्म?<br />अहँ <br />कदापि गरेकि छैनौ<br />र गर्दिनौ पनि <br />किनकी तिमी<br />मलजलमा रमाएर<br />आफ्नै स्वार्थका लागि मात्र<br />बाँच्न जानेकि छौ,<br />साना विरूवाहरूलाई मासेर<br />सिर्फ आफु मात्रै हुर्कन र बढ्ने<br />तिम्रो पैत्रिक गुण हो,<br /><br />त्यसैले त म<br />तिमी भन्दा हजारौं गुणा<br />पवित्र, सुन्दर र सहृदयी भएकि छु<br />तिमीलाई हेरेर अघाएको मनहरू<br />म सम्म आइपुग्दा <br />सँसार विर्सिएर<br />केहि पलहरू म मै विलिन हुन्छन्<br />र भन्छन् <br /><br />खडेरिमा तिर्खाएकाहरू<br />मरूभूमिका क्याक्टसहरूलाई हेर<br />बर्षौंदेखि पनि <br />आँधीबेरी र सुख्ख हावा हुरी सहेर पनि <br />आज उस्तै उत्तेजित छन्<br />नजरका सम्भोगहरूले<br />मख्ख पार्दैछन्<br />र त भन्न मन लाग्छ<br />धिक्कार छ तिम्रो लाछी जिन्दगी<br />तिमीले कस्का लागि<br />के नै गर्न सकेकि छौ र ?<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-3591778655748297254?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-80304206148796006372010-08-16T12:18:00.002-07:002010-08-16T12:18:54.453-07:00हृदयमै प्रेमको मूल फुटाउँ जस्तो लाग्छ ।<br />जिन्दगी नै उनकै प्यारमा लुटाउँ जस्तो लाग्छ ।<br /><br />सक्तिन भो भन्नु पनि मनका पीडा सबै<br />मन बाँघेरै दुईचार कुरा जुटाउँ जस्तो लाग्छ ।<br /><br />भैगो भन्दै मनका आशेष् कुल्चिएर सबै<br />पिरतीको कच्चा धागो टुटाउँ जस्तो लाग्छ ।<br /><br />नियतीको चलखेलमा लुँछाचुँडी भन्दा<br />प्रेम रूपि जेलबाट छुटाउँ जस्तो लाग्छ ।<br /><br />सँगालेर आत्म विश्वास अघि परे पछि<br />मायालु ती उनकै हातले चुटाउँ जस्तो लाग्छ ।<br /><br />कस्तो रैछ माया भन्नु चोट परे पनि<br />जोरगाँस गर्दै उध्रेको दिल खुटाउँ जस्तो लाग्छ ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-8030420614879600637?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-91669680818942509212010-08-16T12:18:00.000-07:002010-08-16T12:18:12.498-07:00आज आइतवार विहानैदेखि मधुर सूर्यको किरणले सजिएको थियो । मन प्रफुल्ल पार्दै उमंगका साथ म मैले काम गर्ने अस्पतालतिर लागे । मेरो ड्यूटी ८ बजेबाट शुरू हुन्थ्यो । अस्पतालमा पुगेर अस्पतालको नर्सहरूले कपडा फेर्ने कोठामा पसे र मैले घरबाट लगाएर आएको ड्रेस फुकाले । अस्पतालमा काम गर्दा प्रयोग गरिने नर्सका ड्रेस लगाएर कामका लागि तैयार हुँदा झण्डै आधा घण्टा समय वितिसकेको थियो । अनि म सिधै अस्पतालको व्यस्त ड्रेसिङ कोठामा छिरेँ । विहानको करीव साढे आठ बजिरहेको थियो । करीव ८ दशक पुगेका जस्तै देखिने भद्र मानिस मेरो नजिकै आएर बसे । उसको बुढी औंलामा काटिएको थियो । उसले उक्त काटिएको घाउमा स्टिच अर्थात सिलाउने काम गरिसकेका र अहिले यसलाइ निकाल्नु पर्ने भएकाले आएका थिए । उनले भन्दै थिए “कृपया मलाई अहिले अलि हतार छ किनकी मलाई ९ बजे कसैकोमा भेट्न जानु छ ।”<br /><br />मैले उसका मुख्य जाँचहरू लिए र उसलाई स्टिचिङको बेडमा राखे ता कि करीव एक घण्टाको उसका उपचार भन्दा अगाडि अरू कसैले देख्न नसकुन् । मैले उसले बारम्बार आफ्नो हातमा बाँधिराखेका घडि हेरिरहेकोबाट सजिलै अनुमान लगाउन सक्थे कि उस्लाई निकै हतार भएको थियो । त्यसैले पनि म अरू काममा व्यस्त हुनुभन्दा अगाडि वा अर्को विरामीसँग लाग्नु भन्दा सरासर उसैको सेवामा लाग्ने निर्णन गरेँ । मैले उस्का घाउ नियाँले । परिक्षणमा उसका घाउ निको भैसकेको भेटे । त्यसैले मैले मेरो अस्पतालको एक डक्टरसँग कुरा गरे र उक्त भद्र भलादमीको घाउबाट स्टिचहरू निकाल्न आवस्यक सरसामानहरू मगाएँ । <br /><br />जब मैले निज व्यक्तिको केयर गरिरहेको थिए, सोहि बखतमा मैले उसको बारेमा जान्ने अनुरोध गरेँ । उसले मलाइ नाम सिमोन भनेको थियो । उ १९३२ सालमा जर्मनका क्रुद्ध शाषक हिटलरका सिपाहीहरूबाट बच्नका लागि कैयौ दिन भोक तिर्खा नभनेर भागेर आएका थिए । पोल्याण्ड नजिकै आइसकेपछि प्यालेष्टाइनका लागि यस्तै थुप्रै मानिसहरू जम्मा गरेर लैजान शरणार्थीहरूको क्याम्प खडा गरिएको, सोहि क्याम्पमा एक हप्ता बसेको, अनि त्यसपछि ठुलो सामुद्रिक जहाजमा सबैलाई हालेर प्यालेष्टाइनका लागि यात्रा गरेको बताउदै थिए । यस्तैमा उनले प्यालेष्टाइनमा समेत व्रिटिस र जापनिजहरूबीचको लडाईका कारण जहाजमै आक्रमण भएकाले उक्त जहाज नै ठाउँ ठाउँमा ध्वस्त भएकाले साना पानी जहाजहरूको सहयताबाट प्यालेष्टाइन उतारेर, प्यालेष्टाइनका यहुदी शरणार्थी क्याम्पहरूमा मिसाइएका कुरा बताए । अनि उनि पुनः १९३८ सालमा व्रिटिश आर्मीमा भर्ती भएका र यसै बखत पोल्याण्डबाट सँगै साथमै आएकि पोल्याण्ड निवासी रखैलसँगको नजिकबाट दुवै प्रेममा परेका कुरा समेत बताए । दोश्रो विश्वयुद्घमा उनि विभिन्न देशहरूमा समेत लड्न गएका र रखैलले इजरायलको रखवोट भन्ने ठाउँको क्याम्पमा दिनभरि बारूदभट्टिमा काम गर्ने र साँझ सिमोनको यादमा अँध्यारा कोठाहरूमा रात काट्ने गरेकि समेत बताउँदै थिए । यत्तिकैमा युद्ध शान्त भए पछि इजरायल स्वशाषित क्षेत्र घोषणा भएको लगत्तै सन १९४७ कै डिसेम्बरमा सिमोन र रखैल एकआपसमा सँगै जिन्दगी बिताउने प्रण गर्दै विवाह बन्घनमा बाँधिएका थिए । यति भन्दा सम्म सिमोनका आँखाहरू आँशुले भिजिसकेका थिए भने मैले उसको हेरचाह गर्न ग्लोब्स लगाएका हातहरू उसका बुढी औला समाएर बसिरहेकि थिए । <br /><br />झसँग हुदै सिमोनले पुनः घडितिर आँखा दौडाए अनि मैले बुझिहालेँ । यत्तिकैमा मैले उसलाइ हतार हुनुको कारण वा उसले कसैलाई भेट्ने समय दिएको कारण बुझ्न खोजे । “यदि आज डक्टरकोमा अर्को विरामी जाँच्ने समय परेको भए के हुन्थ्यो ? किन यति हतार गर्नुभएको ?” मैले सिमोनलाई सोधे । सिमोनले अनकनाउँदै केहि कुराहरू भन्न थाले । “होइन त्यस्तो खासै केहि होइन, मेरो बृद्धाश्रममा जानु पर्ने काम छ । त्यहाँ गएर विहानको खाजा खानुपर्छ मैले ।” अनि मैले पुनः सोधे “किन र, त्यहि बस्नुहुन्छ?” “होइन मेरो यो करिव ५ बर्ष अगाडि देखिको नियमित कार्य भैसकेको छ । किनकी मेरी पत्नी रखैल त्यतिबेला देखि नै अल्जाइमरको विरामीले ग्रस्त भइन अनि घरमा म एक्लै । त्यसमा पनि बुढो भैसकेका कारण उनिलाई मैले रेखदेख गर्न नसके पछि छोरा र छोरीहरू मिलेर उनलाई उक्त बृद्धाश्रममा राखिदिए । म एक्लै घरमा मन नै मान्दैन खाजा खान । त्यसैले म सधै उनिसँगै खाजा खाना सोहि ठाउँको उनकै टेबलमा पुग्छु र यो नयाँ पनि होइन, करीव ५ बर्षदेखिको नियमित भैसक्यो ।” <br /><br />अनि केहि बेर पछि मैले पुनः सोधे । “केहि ढिला जानुभो भने तपाइकि पत्नी रखैल रिसाउनु त हुदैन ?” <br />सिमोनले जवाफ फर्काए, “रखैल जब अल्जाइमरबाट ग्रसित बनिन् त्यसबेलादेखि नै म को हुँ भनेर चिन्नै सक्दिनन् । करिव ५ बर्ष अगाडिदेखि रखैलले मलाई चिन्नै छाडि सकिन् । <br /><br />मैले अचम्म मान्दै प्रश्न गरे । “ए तपाईलाई रखैलले नचिन्दा नचिन्दै पनि तपाई सधै विहानमा सँगै खाजा खान गईरहनु भएको छ त?”<br /><br />सिमोन मुसुक्क हाँसे र मेरा दुवै हातहरू मायाले समाउँदै र आँखा रसिला बनाउँदै भन्न थाले “उनिले मलाई नचिनेर पो के भो त? मैले त उनिलाई चिन्छु नि?”<br /><br />सिमोनले आँखाबाट आँसु बगाउँदै थिए । मैले उनका हातहरूबाट मेरो हात छुटाएँ । अनि औलाको सहायताले उनका आँशु थाप्ने कोशिष गरेँ । मेरो पनि आँखाहरू रसाएर आए । भित्र भित्र कता कता पिडा र खिन्नताले मन नै उकुसमुकुस भएर आयो । मैले सिमोनलाई आफ्नो हातको सर्को लगाएर अँगालोमा बाँधे अनि सोच्न थाले “हे प्रभु, मलाई पनि मेरो जिन्दगीका लागि यस्तै माया गर्ने मान्छेको जरूरी छ । मलाई पनि यस्तै माया चाहियो । सच्चा प्रेम न त शारिरीक हुन्छ न रोमान्टिक । यो त सबैका लागि स्विकार्य थियो, हुन्छ र हुनेछ सायद । तर कसै कसैमा त नहुन पनि सक्छ कि?”<br /><br />यस्तै के सोच्दै थिए, सिमोनले पुनः हातको घडिमा आँखा लगे । यतिवेला सिमोनको खाजा खानेसमय पनि आघा घण्टा वितिसकेको रहेछ । मैले उनको स्टिच निकाल्ने काम सकेकि थिइन । अनि म हतार हतार उनको स्टिच नकाल्न लागेँ । स्टिच निकालिसके पछि सिमोन पुनः भेट्ने वाचाका साथ हात हल्लाउँदै, हतार हतार रखैल भए ति हान्निए । <br /><br />म मनभरि कुरा खेलाउदै उनको बाटो देखिँदासम्म हेरिरहेँ ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-9166968081894250921?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-45434847472852398642010-08-16T12:17:00.000-07:002010-08-16T12:17:11.829-07:00तिमीलाई माया गर्छु, गरिरहनेछु<br />नजरको इशारामा, मरिरहनेछु ।<br /><br />मदहोशी बनाएर, कतै सुन्यतामा<br />तिमी खोज्दै सागर पनि, तरिरहनेछु ।<br /><br />भत्किएका सपनाहरू, राख्छु सम्हालेर<br />वासनाका फूलहरू, छरिरहनेछु ।<br /><br />समाजले लाखौं बन्देज्, लगाई रहे पनि<br />बाचुञ्जेल तिम्रै भर, परिरहनेछु ।<br /><br />कोमल तिम्रो मनका प्रेम, मल्हम बनाएर<br />विवशताले मनका घाउ, भरिरहनेछु ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-4543484747285239864?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-7698401186414917482010-08-16T12:16:00.001-07:002010-08-16T12:16:13.153-07:00पोखराकि एउटी परी फेवातालमा पाएँ मैले<br />सँगै जिउने सँगै मर्ने वाचाकसम खाएँ मैले<br /><br />कल्पनाको मन्दिर भित्रै उनिलाई भेटे पछि<br />नटुङ्गियोस् यात्रा भनि बाराही नि धाएँ मैले<br /><br />सम्झनाको डुंगा माथि शयर गर्दा उनि सँगै<br />माछापुच्छ्रे शीर बनि शीतलता छाएँ मैले<br /><br />कमलको फूल उनि हृदयमा बास राखी<br />जून सम्झी रातै भरि प्रेमको गीत गाएँ मैले<br /><br />विवशको जिन्दगीमा उनकै साथ पाएदेखि<br />नछुट्टिने पिरतीको मितेरी नै लाएँ मैले<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-769840118641491748?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-33097261498379193472010-07-18T08:56:00.000-07:002010-07-18T08:56:05.279-07:00नेहा सधै राति अवेरसम्म अफिसमै काम गर्थिन । एक रात नेहाले आफ्नो इमेलको मेलबक्स खोलिन् र केहि नयाँ मेलहरू आएका छन् कि भनेर हेरिन् । यस्तैमा एउटा अन्जान नयाँ ब्यक्तिको मेल आएको रहेछ । अनि अचम्म मान्दै खोलेर पढ्न थालिन् ।<br /><br />हाई नेहा<br />मैले तिमीलाई सधैका रातहरूमा अवेरसम्म अफिसमा एक्लै काम गरेरहेको देख्छु । के तिम्रा साथीहरू छैनन र? के तिमीले कोहि सँगै रहने साथीहरूसँग कुरा गरिरहेकि अनुभव गरेकि छैनौ? यसरी अवेर रातिसम्म एक्लै अफिसमा नबस । यो मेरो तिमीलाइ उपयुक्त सल्लाह हो ।<br />धन्यवाद<br />राहुल<br /><br />मेल पढिसकेर मेल पठाउनेसँग धेरै रिसाइन् नेहा । उनिले उक्त मेल डिलेट गरिन् र आफै सोच्न थालिन् कि को हुन सक्छ यसरी मलाई सल्लाह दिने व्यक्ति? उनि पुनः काममा फर्किइन् ।<br />उक्त रातपछि प्राय सधैका रातहरूमा राहुलले नेहालाई मेल पठाइरहन थाले र नेहाले सधै झै वास्तै नगरिकनै र कति त नपढिकनै डिलेट गर्दै गइन् । तर एकरात सुन्दर विषयमा हेडलाइन राखेर आएको मेलले उनि आकर्षित भइन र उनिले मेल खोलिन् । जसमा बिषय लेखिएको थियो “हाई सुन्दरी”<br /><br />हाई सुन्दरी<br />हो, आज तिमी रातो साडीमा अति नै सुन्दरी देखिएकि छौ । मलाई थाहा छ तिमीले मेरा धेरै मेलहरू नपढिकनै फालिदियौ किनकी तिमीलाई मेरो सल्लाह राम्रो लागेन । त्यसैले आज म तिमीलाई कुनै सल्लाह दिन चहान्न । म यति मात्र भन्न चहान्छु कि म तिमीलाई माया गर्छु । तिमीलाई थाहा छ तिमी अति सुन्दरी छौ । यदि तिमीले आफ्नो बारेमा यसरी नै ध्यान दियौ भने तिमीमा धेरै मानिसहरू प्रेम गर्न चहान्छन् ।<br />मलाई थाहा छ केहि दिनहरूमै तिमी मेरो प्रेमलाई पक्कै स्विकार्ने छौ अनि हामी दुवै कुनै डेटमा बाहिर जानेछौ।<br />ओह, मैले मेल समाप्त गर्नु भन्दा पहिले एउटा कुरा भन्न चहान्छु त्यो हो मलाइ सबैभन्दा मन पर्ने तिम्रो मुस्कान या यो कुनै गहनता हो जुन केहि पल निदाउनका लागि अति आवस्यक हुँदोरहेछ ।<br />प्रिय, आफ्नो ख्याल राख,<br />असिम माया<br />राहुल<br /><br />नेहाले मेल पढेपछि भयभीत भइन् । कुनै व्यक्ति जस्लाइ उनिले कहिल्यै नभेटेको, नदेखेको, न कहिल्यै बोलेकि नै छिन् र पनि यसरी उनिलाइ माया गर्छु भनेर मेल लेखेकोमा उनि अचम्म परिन् । उनिले सधै यसैका बारेमा सोच्न थालिन कि को हुन सक्छ उक्त व्यक्ति र कसरी मेरो आइडी पाएर मेल पठाए? कहा देखेको थिए उनले मलाई? यस्ता थुप्रै प्रश्नहरू उनको दिमागमा घुमिरहे । अन्तमा नेहाले चेतावनी स्वरूप मेल लेखिन् ।<br /><br />हाई राहुल<br />म तिम्रो क्यारियर विगार्न चहान्न तर तिमीले यस्ता अनावस्यक मेल पठाउन बन्द गरेनौ भने म तिम्रो विरूद्धमा पुलिस केश गर्न वाध्य हुनेछु ।<br />धन्यवाद<br />नेहा <br /><br />यसपछि नेहाको मेलबक्समा राहुलका मेलहरू आउन बन्द भए । नेहाले सोचिन् कि साँच्चे राहुल मेरो मेलबाट डराएर मलाई मेल गर्न छाडे ।<br /><br />केहि रातहरू पछि नेहा अफिसको कुर्चीमा आँखा चिम्म गरेर आराम गर्दै थिइन् । जब उनले आँखा खोलिन् मेलबक्समा राहुलको मेल आएको देखिन् । <br /><br />हाई सुन्दरी<br />तिम्रो बन्द आँखाभित्रै मेरो सपनाहरू सजाएकि छौ, होइन त? ए साँच्चै सरी ल, केहि दिनहरूदेखि मेलहरू पठाउन असमर्थ भएकोमा । किनकी म केहि व्यस्त भएको थिए । मलाई पक्का थाहा छ तिमीले मलाई कति मिस गरेकि छौ । र एउटा कुरा मैले विर्सेछु जुन तिमीले भनेकि थियौ । सुन म तिमीले पुलिस केश गरे पनि डराउँदिन । कुनै पुलिस मेरो प्रेममा आघात पुर्याउने कारण बन्न सक्दैन ।<br />तिम्रो प्रेमी<br />राहुल<br /><br />नेहा अचम्म मानेर घोरिएर बस्दै थिइन् अनि आफ्नो अगाडिका कपालहरूलाइ घुमाउँदै कानका पछाडि लगेर राख्दै थिइन् । यसैबखत राहुलको मेल आयो । मेलमा यस्तो लेखिएको थियोः<br /><br />हाई सुन्दरी<br />अहिले अफिसमा तिमीले तिम्रो कपाल चलाउन छाड । धेरै अवेर भैसकेको छ ।<br />प्रेमी<br />राहुल<br /><br />नेहा आफुले आफ्नो कार्यालयको डेस्कमा के के गरिरहेकि थिइन राहुलले यो कसरी देखे र जाने भनेर अचम्म चकित परिन् । जुरूक्क उठेर कोहि यतै मलाई चियाँउदै छन् कि भनेर आफ्नो कोठाको वरपर हेरिन् तर खाली थियो सबै घर नै । उनले सोचिन् यो कुनै अनुमानित मेल होला अनि नेहाले कार्यालयबाट बाहिर निस्कन लागिन् तर यहि बेला फेरि अर्को मेल आयो ।<br /><br />हाई नेहा<br />तिमीले मलाई खोजिरहेकि? पक्कै तिमी मेरो प्रेममा परिसकेकि रहेछौ ।<br />तिमीलाई माया गर्ने<br />राहुल<br /><br />नेहा फेरि छक्क परिन् र डराइन पनि । उनिले सधै झैं सिस्टमलाइ बन्द गरिन् र अफिसबाट बाहिर लागिन् । अनि नेहाले अरू केहि दिनहरूसम्म राहुलका मेलहरू खोलिनन् । एक रात उनलाई “मसँग डराउनु पर्दैन” भन्ने विषयको मेल आएको थियो उनको मेल बक्समा । पहिले नेहाले इग्नोर गर्ने विचार गरिन् तर एकपटक राहुलले के लेखेका रहेछन् भनेर हेर्न विचारले मेलबक्स खोलिन् ।<br /><br />हाई नेहा,<br />मसँग डराउनु पर्दैन । मलाई थाहा छ तिमी मसँग डराएकि छौ जसका कारण पछिल्लो पटक मेरो मेल पढेर तिमी अफिसबाट भागेकि थियौ । मलाई थाहा छ केहि समय पछि तिमी कफी पिउन गएकि थियौ । तिमीले सोचिरहेकि छौ कि मैले यो कसरी जानेँ? मैले तिमीलाई मेरो वरपर अनुभव गरिरहेको छु । केवल एकपटक तिमीले मलाई अनुभव त गर अनि तिमीले मलाई पनि तिम्रै नजिक पाउनेछौ । तिम्रै नजिक म बसिरहेको हुनेछु ।<br /><br />म तिमीलाई हरेक रातहरूमा पर्खीरहेको हुनेछु जब तिमीले पनि मलाइ मेरो जस्तै अनुभव गरेकि हुनेछौ ।<br /><br />तिमीलाई सधैं माया गरिरहने<br />राहुल<br /><br />यतिबेला नेहा सोच्दैथिइन, के साँच्चै राहुलले मसँग प्रेम गरेकै थिए त? उनले जे भनेका थिए ति सबै साँचो थिए? तर उसले कसरी मेरो बारेमा यति धेरै जानकारीहरू लिए? उसले कसरी भन्न सके कि म के के गरिरहेछु? नेहाले सोचिन् लौ एउटा कोशिष गरूँ न त, साँच्चै राहुलले उनिसँग सधैं प्रेम गरिरहेका छन् या छैनन् । सोहि रातबाट नेहाले पनि उत्तर दिन शुरू गरिन् ।<br /><br />राहुलको मेलः<br /><br />हाई नेहा<br />तिमीलाई मैले सुन्दरी भनेर सम्बोधन गरेकोमा नराम्रो अनुभव त गरेकि छैनौ नि?<br />तिम्रो प्रेमी<br />राहुल<br /><br />नेहाको उत्तरः<br />हो राहुल, साँच्चै मलाइ यस्ता शब्दहरू मन पर्दैनन् । तिमीले मलाइ नेहा नै भनेर सम्बोधन गर । यो छोटो र साधारण पनि छ नि होइन र? मलाई मेरो नाम नै प्यारो लाग्छ ।<br />धन्यवाद ।<br />नेहा<br /><br />राहुलको उत्तरः<br />हुन्छ नि नेहा । तर कहिलेकाँही म बेहद खुशी भएको क्षणमा म तिमीलाई यस्तै कुनै स्पेशल नामले बोलाउनेछु । अँ साच्चै, तिम्रो भोलि सर्टिफिकेशन छ, त्यसैले शुभकामना ।<br />तिमीलाई माया गर्ने<br />राहुल<br /><br />नेहा पुनः अचम्मित बनिन् । राहुललाई उनको भोलि सर्टिफिकेशन छ भनेर कसरी थाहा भयो, जुन उनले कहिल्यै भनेकि थिइनन् नेहाले उत्तर पठाइन् <br /><br />हाई राहुल,<br />कुन व्यक्ति छ जस्ले मेरा सबै जानकारी तिमीलाई दिने गर्छ? मैले तिमीलाई मेरो भोलि सर्टिफिकेशन छ भनेर भनेको थिइन तर कसरी तिमीले थाहा पायौ? <br />धन्यवाद <br />नेहा<br /><br />पुनः राहुलले उत्तर फर्काए<br />हाई नेहा,<br />मलाई थाहा छ किनकी म सधै तिम्रो सामुन्ने हुन्छु । तर तिमीले मलाइ देखिरहेकि हुदिनौ । के तिमीले मलाई तिम्रो नजिक अनुभव गर्न सक्दिनौ? मलाई तिम्रो ३ दिन पछिको मूल्यांकन पनि थाहा छ । अहिले यो पनि कसैले भनेको थिएन । खाली तिम्रो व्यक्तिगत म्यानेजर रोहनलाई यसको बारेमा थाहा छ । के तिमीले रोहनले मलाई सबै सुचना दिएको भन्ने त सोचेकि छैनौ?<br />तिमीलाई माया गर्ने<br />राहुल<br /><br />नेहालाई उसको उत्तरमा पक्का थिएन । उनलाई थाहा थियो कि रोहनले यस्ता कुरा राहुललाई भन्न सक्दैन तर कसरी राहुलले यी सबै कुराहरू थाहा पाए भन्ने कुरा उनिमा रहस्यमय नै थियो ।<br />अन्तमा नेहाले आफ्नो पिएम रोहनसँग कुरा गर्ने भइन् । अर्का दिन नेहा रोहनको कोठामा गइन् ।<br /><br />नेहाः हाई रोहन, म तिमीलाई केहि सोध्न चहान्छु ।<br />रोहनः किन नसक्ने ? केहि मुद्धाहरू छन् तिमीसँग?<br />नेहाः होइन। वास्तवमा म तिमीसँग राहुल भन्ने व्यक्तिको बारेमा जान्न चहान्छु ।<br /><br />रोहन पनि अचम्म परे उक्त नाम सुनेर । <br />राहुलः कसरी यो नाम तिम्रोबाट उच्चारण हुँदैछ? कसैले तिमीलाई उसको बारेमा सुनाएका थिए र?<br />नेहाः होइन, कसैले केहि सुनाएका छैनन् । केहि दिन अगाडिदेखि उसले मलाइ इमेल पठाएको छ । पहिले मैले उपेक्षित गरिदिए तर त्यसपछि उसले यस्ता विवरणहरू दियो कि जुन मैले केहि मिनेट अगाडि मात्र गरेको थिए । उसले यतिसम्म कि मेरो मूल्यांकन मिति समेत तोकेर भनेको थियो ।<br />रोहनः “के तिमी पक्का छौ त्यो मेल राहुलले नै पठाएको हो भनेर?”<br />नेहाः अँ साँच्चै हो भन्या । तर तिमी किन तर्सिए जस्तो देखिन्छौ?<br />रोहनः किनकी राहुल मरेको २ वर्ष भैसक्यो । राहुल तिमी बस्ने ठाउँमै बस्थे । “कसरी एउटा मरेको व्यक्तिले तिमीलाई मेल पठाउन सक्छ ?”<br /><br />नेहा भयभित भइन् । अब यसलाइ कसरी प्रतिक्रिया दिने भन्ने सोच्नै सकिनन् ।<br />रोहनः यदि तिमीले मलाई विश्वास गरेकि छैनौ भने तिमीले अरूसँगबाट पनि सत्य पत्ता लागउने प्रयास गर्न सक्छौ । उसको टेलिफोन डाइरेक्टोरीमा नाम खोज्न पनि सक्छौ । सायद कसैले तिमीलाई उसको बारेमा भनिदियो होला र कामको तनावका कारण तिमीले यस्ता कुराहरू कल्पना गरेक हौ कि उसले तिमीलाई इमेल पठाएको?<br />नेहाः मैले कुनै कल्पना गरेकि छैन । साँच्चै उसले मलाई मेल पठाएका छन् । म तिमीलाई देखाउन पनि सक्छु ।<br />रोहनः ओके, नेहा, मैले विश्वास गरें तर अहिले पनि म सोचिरहेछु कि तिमी आराम गर्न घर जाउ ।<br /><br />नेहा अझै पनि रोहनबाट उनिले पाएको मेलबाट भयभित थिइन् । उनि केहि टेलिफोनका डाइरेक्टोरीहरूमा राहुलको नाम खोजिरहेकि थिइन । तर कुनै पनि पानाहरूमा राहुलको नाम नै भेट्न सकिरहेकि थिइनन् । उनले फेरि मेल चेक गरिन र कर्मचारी सँख्या विवरण हेरिन् । उनले धेरै पटक विभिन्न संयोजनहरू गराएर खोजिन् तर सधै झै पटक पटक “कुनै सम्बन्धित सुचनाहरू पाइएनन्” भनेर मात्र देखाउँछ । उनले आफ्नो सिस्टम कसैले ह्याक गरि दिएकोमा पनि विश्वास गर्न सकिनन् र उसलाइ कुनै अपरिचित मेल आइडीबाट मेल आएकोमा पनि । उनले राहुलले पठाएका सबै मेलहरू समावेश गरिन र प्रमाणका लागि रोहनलाइ पठाइन् ताकि उनले कुनै सपना वा कल्पना गरिरहेकि थिइनन् ।<br /><br />जब रोहनले नेहाको सबै मेलहरू पाए त्यसपछि रोहन पनि अचम्म पर्दै नेहाको अफिसमा आए ।<br />रोहनः सायद यो कुनै गल्तीले उसको आइडी डिलेट गरिएको थिएन होला र कसैले त्यहि इमेल आइडी प्रयोग गरेर राहुलको नामबाट मेलहरू पठाइएका होलान् । कस्लाई के थाहा कोहि यसरी खेलिरहेका छन् कि?<br />नेहाः तर मैले टेलिफोन डाइरेक्टोरीमा उसको सबै विवरणहरू खोजिसके । कुनै त्यस्ता आइडीहरूको रेकर्ड नै छैनन् ।<br />रोहनः सिसिडीका मानिसहरूलाइ कुरा गरेर हेरूँ न बरू उनिहरूले केहि पत्ता लगाउँछन् कि?<br /><br />नेहाले सिसिडीका मानिसहरूलाई बोलाइन् । सिसिडीका मानिसहरूले नेहाको सिस्टमलाई कन्ट्रोलमा लिए र हेरे, जुन मेल राहुलले पठाएका थिए । राहुलको नामबाट आएका सबै मेलहरू नेहाकै सिस्टमबाट पठाइएको थियो, जुन नेहाले प्रयोग गर्दै आएकि थिइन् । अनि पठाइएका समयहरू पनि जब नेहाले सिस्टममा लग इन गरेकि हुन्थिन सोहि समय देखिएको थियो । त्यहाँ नजिक वा वरपर सो सिष्टमबाट कुनै अरू सिष्टमहरूमा रिमोट डेस्कटप कनेक्सनका प्रमाणहरू पनि थिएनन्, ताकि अरू सिष्टमहरूबाट मेलहरू पठाइएको होस् । यहाँसम्म कि सिसिडीका मानिसहरू पनि उक्त मेलका बारेमा सुराकि पत्ता लगाउन सकिरहेका थिएनन् । सबै अचम्म मानिरहेका थिए कि कसरी कुनै अपरिचित मानिसको आइडीबाट एउटै सिस्टममा मेलहरू पठाइएका थिए त्यो पनि सबै कुरा देखे जस्तै गरि?<br /><br />उक्त कुराका बारेमा जानकारी पाउन गाह्रो मात्रै होइन असम्भव नै देखियो । कसैले त यो राहुल भन्ने मानिस मरेर गए पनि उसको आत्मा सोहि कोठा भित्रै घुमिरहेको छ र उसैको चमत्कारिक काम हो यो भनेर तर्साउन कुरा समेत गर्न थाले । कसैले यो अति बुद्धिमानी पूर्वक अतित्युम टेक्नोलोजीको प्रयोगबाट ह्याकरहरूले नेहाको सिष्टम ह्याक गरिएको हुनसक्ने दावी मात्र गरे । तर यथार्थ गर्भ भित्रै रहिरहेको थियो ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-3309726149837919347?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-2679333255301000572010-07-18T08:54:00.001-07:002010-07-18T08:54:23.561-07:00जिन्दगीको अर्थ कहाँ खोजेको छु मैले<br />दुई पल बाँच्ने बाटो रोजेको छु अहिले ।<br /><br />बरदान सम्झि आफै जिउने गरेको छु<br />दुःख सुख मिलाएर पिउने गरेको छु ।<br />सम्हालिन गाह्रो थियो मलाई नि पैले,<br />दुई पल बाँच्ने बाटो रोजेको छु अहिले ।<br /><br />लुकाएर पीर व्यथा हाँस्ने गरेको छु<br />अरूलाई खुशी पार्दै बाँच्ने गरेको छु ।<br />अत्तालिन्छ सारा जीवन सम्झिएर कैले<br />दुई पल बाँच्ने बाटो रोजेको छु अहिले ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-267933325530100057?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-72775811705445696722010-07-18T08:53:00.001-07:002010-07-18T08:53:39.467-07:00विवेक<br />खै तिमी कता हराएको?<br />माइल्स परसम्म<br />पत्राचार गरे,<br />रेडियो, पत्रपत्रिकाहरूमा छापेँ,<br />टेलिभिजनका च्यानलहरूमा<br />विज्ञापनहरूले भेरँ<br />तर,<br />अहँ,<br />कतै अत्तोपत्तो छैन?<br />सायद तिमीलाइ पनि<br />हराउने फोविया भएछ क्यार !<br />विना सुचना<br />विना अनुमति,<br />मध्यरातमा<br />मध्यभागबाटै<br />गायव???<br /><br />इतिहासले खोजेको<br />पुर्खादेखिका बर्गसत्रु<br />अनि,<br />तिनैका पहरेदारहरूको<br />बदनियत र विसङ्गतिका<br />चरम उत्कर्षणहरूलाई<br />तिमी र तिम्रो कर्मठ योजनाहरूले<br />भग्नावशेष मात्र होइन,<br />मृतसागर भित्रै पनि<br />चुर्लुम्मै डुबाउनुपर्छ ।<br />यो <br />इच्छा होइन,<br />आवस्यकता बन्नुपर्छ ।।<br /><br />तर, तिमी ............ ?<br />अदृश्य...... ?<br />होइन,<br />सायद, तिमी यतिवेला<br />युद्ध जागरणका लागि<br />सशस्त्र अपराधको विरूद्ध<br />निशस्त्र अहिंसक चेतनाको<br />बिगुल फुक्न<br />गाउँ बस्तीहरूमा<br />जनजागरण फैल्याउन<br />निर्विकल्प लाग्दैछौ ।<br /><br />सायद, तिमी यतिबेला<br />चारकोशे मैदानभन्दा बाहिर<br />चार फीट माटो भित्रै<br />कारूणिक प्रेमको गन्ध खोज्दै<br />आत्मियताको माटोलाई,<br />सुन्दर मनहरूले<br />चट्टानीय मुटुहरू बीच<br />प्रतिस्पर्धा गराउँदैछौ<br />र जित्दैछौ !!<br /><br />बर्षौदेखिको<br />मनका अन्तरकण्ठमा<br />धसिएका अन्धविस्वासी<br />रोपिला धारहरू,<br />उत्सर्जन हुने आशासँगै<br />दर्शन,<br />भोगाई र<br />जीवनशैलीको <br />गहिरो खाडल बीच<br />सामान्जस्यता ल्याउन<br />सदभाव र मितव्ययिताको क्यानभासबाट<br />हिंस्रक आवाजहरू बिरूद्ध<br />समाधिमुलक उत्तेजनात्मक<br />बिचार र विवेकलाई<br />सन्तुलन राख्ने<br />केन्द्रिकृत सोचाईको<br />प्रार्दुभाव हुदैछ<br /><br />त्यसैले,<br />मन नै त हो,<br />म खोजिरहेछु<br />आफ्नो स्वाभिमानका लागि<br />आफ्नो स्वधिनताका लागि<br />आफ्नो अस्मिताको लागि<br />निर्धा र निमूखाहरूका लागि<br />फलामे तरवार भन्दा बलियो<br />मानवीयताको सार खोजिरहेछु<br />ढुक्कले हाँस्ने<br />शान्तिले बाँच्ने<br />म मेरो नैसर्गिक अधिकार<br />सदा सदाको लागि खोजिरहेछु<br />म सधै खोजिरहेछु ।।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-7277581170544569672?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-43341671359005512152010-07-18T08:52:00.001-07:002010-07-18T08:52:41.088-07:00हरेक पल तिमि आउने आस रहनेछ<br />हरेक पल सँगै जिउने प्यास रहेनेछ<br />सबै छनू यहाँ मात्र तिमी बाहेक<br />त्यसैले सायद यो जिन्दगी उदास रहनेछ । [१]<br /><br />धेरै कोशिष गरे उनलाइ भुल्न सक्छु भनि,<br />उनि बाहेक पनि मदिरा मै झुल्न सक्छु भनि<br />अफसोस्, उनि मदिरा होइन रहेछिन् पिउन<br />अरू कुनै जिउने बाटो खुल्न सक्छ भनि । [२]<br /><br />सूर्यको साथ रात भएन<br />मागेर पुरा हात भएन,<br />मनले चाहे तिमी तर,<br />कहिल्यै मेरो साथ भएन । [३]<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-4334167135900551215?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-18009529846888177692010-07-09T06:30:00.000-07:002010-07-09T06:30:07.447-07:00जीवन अधुरो भो साट्न नपाएर <br />जीवन उनिसँगै, काट्न नपाएर । <br /><br />खोज्छु खुशी दिने, छ कि यत्रतत्र <br />मनै असन्तोषी, छाट्न नपाएर । <br /><br />सुख्खा खडेरी भो, पानी नपरेर <br />बादल फाट्नुपर्ने फाट्न नपाएर । <br /><br />भयो वेवारिसे, अनि एक्लोपना <br />मह पिरतीको, चाट्न नपाएर ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-1800952984688817769?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-73433797403070249352010-07-09T06:29:00.001-07:002010-07-09T06:29:24.978-07:00हातमा तरवार लिएर <br />चोक र गल्लीहरूमा <br />भौतारिंदै तिमी <br />मेरो शरीरलाई <br />टुक्रा–टुक्रा बनाउँछु भन्दै <br />पागल जस्तै कुदेको तिम्रो मन <br />साँच्चै आउ म सँगै <br />अनि शान्त पार । <br />म बाँधिन तयार छु । <br />म काटिन तयार छु । <br />तर त्यो भन्दा पहिले <br />सत्याग्रहदेखि <br />समावेशीसम्मका <br />फ्यूजनहरूलाई <br />कन्फ्यूसियसका न्यूरोनहरूबाट <br />तिम्रो सिन्याप्स हुँदै <br />डाइजेष्ट गर्नुपर्छ <br />अनि म <br />लिजाको एकल स्याक्सोफोनिष्ट <br />काउच हाँस्यमा <br />दोहोरिने ठट्टाहरू जस्तै <br />होमरको जीवनभरका सपनाहरू <br />मस्तिष्क केन्द्रित बनाउँदै <br />म आत्मसमर्पण गर्नेछु । <br />तर, फेरि पनि <br />जब तिमी मलाइ काट्ने छौ <br />म युगान्तकारी सेलहरूमा <br />सक्षम पोर्टफोलियो बन्नेछु <br />अनि पुनर्जन्म हुनेछु <br />र अन्ततः <br />अजर अमर बन्नेछु ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-7343379740307024935?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-16016966008887418462010-07-09T06:28:00.000-07:002010-07-09T06:28:14.116-07:00हरेक पल तिमि आउने आस रहनेछ<br />हरेक पल सँगै जिउने प्यास रहेनेछ<br />सबै छनू यहाँ मात्र तिमी बाहेक<br />त्यसैले सायद यो जिन्दगी उदास रहनेछ । [१]<br /><br />धेरै कोशिष गरे उनलाइ भुल्न सक्छु भनि,<br />उनि बाहेक पनि मदिरा मै झुल्न सक्छु भनि<br />सफसोस्, उनि मदिरा होइन रहेछनि पिउन<br />अरू कुनै जिउने बाटो खुल्न सक्छ भनि । [२]<br /><br />सूर्यको साथ रात भएन<br />मागेर पुरा हात भएन,<br />मनले चाहे तिमी तर,<br />कहिल्यै मेरो साथ भएन । [३]<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-1601696600888741846?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-54260430517236587552010-07-01T10:50:00.000-07:002010-07-01T10:50:20.991-07:00कस्तो रूपको कुरा गर्यौ, सुन्दर मन भए पुग्छ<br />बर्णन गर्छौ बाहिरी रूप, भित्री मेरो मन दुख्छ<br /><br />सम्मान गर्ने कोहि हुन्न रूपको कुरा अघि सारि<br />साँगुरो त्यो मनको बह, अहमताले ठूलो पारी<br />हेर्ने रूपको कुरा गर्दा नसजेर शीर झुक्छ<br />बर्णन गर्छौ बाहिरी रूप भित्री मेरो मन दुख्छ<br /><br />राम्रो मिठो सभ्य बोल्ने मानिसै हो राम्रो यहाँ<br />बाहिरी रूपमा मोह हुन्छ, शोषण पो बढ्छ त्यहाँ<br />नगरे है यस्तो कुरा, ज्ञानको आँखा पनि लुक्छ<br />बर्णन गर्छौ बाहिरी रूप, भित्री मेरो मन दुख्छ <br /><br />कस्तो रूपको कुरा गर्यौ, सुन्दर मन भए पुग्छ<br />बर्णन गर्छौ बाहिरी रूप, भित्री मेरो मन दुख्छ<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-5426043051723658755?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-56626832174237492392010-06-27T04:49:00.001-07:002010-06-27T04:52:23.473-07:00मृत्यु<br />अपरिहार्य मृत्यु<br />मेरो दुनियाँ उजाड पार्ने<br />जीवनमा कालो बादल बनेर फहराउने<br />आँखै अगाडि तुफान बनेर आउने<br />कालान्तर देखि <br />तिमी निष्ठूर मृत्यु ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-5662683217423749239?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-18195686442577724132010-06-27T04:48:00.003-07:002010-06-27T04:48:48.468-07:00खेल भएँ<br />फेल भएँ<br /><br />कुरा गर्दा<br />तेल भएँ<br /><br />चुप लागे<br />झेल भएँ<br /><br />बैंश भरि<br />रेल भएँ<br /><br />प्रेम भित्र<br />नेल भएँ<br /><br />ऐले बुढो<br />जेल भएँ ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-1819568644257772413?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-14217476999311842232010-06-27T04:48:00.001-07:002010-06-27T04:48:19.922-07:00देश रोयो हामी रोयौं अनि सबै रूँदै बस्यौं <br />विश्वास नै टुटे पछि अनि छाँगाबाट खस्यौं<br /><br />देशको निम्ति लडे अनि सोचे अब केहि हुन्छ<br />विग्रिएको देशको थिती देखे पछि मन रून्छ<br />दविएको मनको ज्वाला शान्त पार्न जुलुश पस्यौं<br />विश्वास नै टुटे पछि अनि छाँगाबाट खस्यौं<br /><br />सुन्दर शान्त नेपाल हुन्छ भन्ने आशा सधैं थियो<br />पछि लाग्नु व्यर्थ रहेछ बीच बाटोमै धोका दियो<br />मेची रोयो काली रोयो दुरगामी किन सोच्यौं<br />विश्वास नै टुटे पछि अनि छाँगाबाट खस्यौं<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-1421747699931184223?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-85237343568016496992010-06-27T04:47:00.003-07:002010-06-27T04:47:49.924-07:00रोधीघरमा आँखा जुध्यो माया बस्ने गरि <br />सम्झिएर एकान्तमा रून्छु घरि घरि । <br /><br />बाल्यकाल यसै वित्यो बन पाखा गर्दै <br />जवानीमा आउँदै थिए उनि तिरै सर्दै <br />नसकेर बिर्सन मन घुम्छ वरी परी <br />सम्झिएर एकान्तमा रून्छु घरि घरि । <br /><br />बिछोडिने भाग्य मेरो दैव किन लेख्यौ <br />रोधीघरमा ला'को प्रेम असत्य पो देख्यौ <br />बिरहले रूदै होलिन उनि कठै बरी <br />सम्झिएर एकान्तमा रून्छु घरि घरि<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-8523734356801649699?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-62375142302565245062010-06-27T04:47:00.001-07:002010-06-27T04:47:18.711-07:00जिन्दगी नै डुबे हुन्थ्यो पिरतीको खेलले <br />कि बगाई लगे हुन्थ्यो बर्षातको भेलले । <br /><br />बगैँचाको फूल टिप्दै हिडिरने तिमीले <br />कि सजाई बाँधे हुन्थ्यो मिलनको नेलले । <br /><br />विश्वासधात् बढि हुन्छ अविस्वासी बानीले <br />कि बिर्साई छाडे हुन्थ्यो तिर्सनाको जेलले । <br /><br />विवशता सधै हुन्न भनिदिए उनिले <br />कि मिसाई ल्याए हुन्थ्यो नजिकिने मेलले ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-6237514230256524506?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-66177934700879184342010-06-27T04:46:00.001-07:002010-06-27T04:46:26.710-07:00जूनको कुरा कति गरूँ मनको कुरा गरूँ बरू <br />सफल पार्न हाम्रो जीवन आजै नदि तरूँ बरू<br /><br />कस्तो रैछ माया प्रिति सधैं सँगै पाउँ भन्छु<br />टाढा हुनु गाह्रो रैछ अन्तै डेरा सरूँ बरू<br /><br />आउ अब सँगै उडौं हावा सँगै पंख फिजाइ<br />हावा सँगै मायालुको वास्ना पनि छरूँ बरू<br /><br />कति सम्म कुर्न सक्छु तिम्रो माया पाउँ यहाँ<br />अझै बढि कुर्नु भन्दा आउ सँगै मरूँ बरू<br /><br />विवश पार्दो रैछ क्यारे, कठिन हुँदा पाउन तिमी<br />मनको इच्छा पुरा गर्न जे जे पर्छ हरूँ बरू ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-6617793470087918434?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-39846679046819752782010-06-27T04:45:00.003-07:002010-06-27T04:45:51.870-07:00बर्षा यामको टंटलापुर घाममा<br />एक हुल मानिसहरू<br />जुलुस तिर लागेका छन्<br />केहि हुलबाटै छुट्टिएर<br />बाटो बिराएर रनभुल्ल परिरहेछन् <br />तर केहि मानिसहरू भने<br />पारिलो घाम माथी आकाश तिर हेरेर<br />आशातित् भेलहरू छोपेर<br />पाखा खेतका गह्राहरूमा <br />बलजफ्ती धान रोप्न खोज्दैछन् ।<br /><br />असारमा खेत जोत्ने हलिदाईहरू<br />स्वतन्त्रताको आवाज उठाउन <br />हलो फालेर गएको छन् <br />धान रोप्ने खेतालाहरू पनि<br />आमसभा र जुलुसहरूमा <br />स्वतन्त्रताको भाषण सुन्न हिडे पछि<br />पाखाखेत एक्लिएको छ<br />खेत रोप्न हिडेका केहि हामीहरू<br />खेताला र खेत जोत्ने हलि विहिन भएपछि<br />खेत जोत्ने गोरूहरू पनि स्वतन्त्र भएका छन् ।<br /><br />हली बिनाका गोरूहरू<br />खेतवारीका कान्ला ढिस्का फोरेर<br />बाँ बाँ र हुक्खाँ गर्दै<br />पैठेजोरी खेल्न सिङ तिखार्दैछन्<br />मानो खाएर मुरी उब्जाउने बेला<br />आफ्ना कर्तव्यहरूलाइ बिर्सेर<br />स्वतन्त्रताकै नाममा देखिएको <br />बाँझो खेत हेरिरहँदा<br />धान नरोपी मंसीरमा दाईँ हुँदैन भनेर<br />हाम्रा मन टुक्रिएर रोएका छन् ।<br /><br />घामपानी बिर्सेर भाषण सुन्नुभन्दा<br />घामपानी सहेर मेहनत गरे<br />मानवीय कालचक्र पछि आउने<br />हामी र हाम्रा सन्ततिमा लक्षित हुनेछ<br />सपनाको महल भन्दा<br />विपनाको झुपडीमा बसेर<br />नयाँ जीवन जिउने शंखघोष गर्नुपर्दछ <br />अर्काको शरण पर्नु भन्दा <br />आफ्नै मेहिनेती हातहरूले<br />नयाँ युगको थालनी गर्नुपर्दछ ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-3984667904681975278?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-40310512106441017402010-06-27T04:45:00.001-07:002010-06-27T04:45:20.519-07:00म<br />सडकका खुल्ला बजारमा<br />एकतमासले भौतारिएर<br />उपार्जनका दृष्टिहरू<br />माइल्स परदेखि परसम्म<br />बैध ग्राहक खोज्नमा व्यस्त छु ।<br /><br />म<br />औधोगिक क्रान्तिका लागि<br />बैंकिङ कर्जा लिएर<br />टुटे फुटेका मनहरू<br />टालटुल पार्न<br />लेखकहरू खोज्नमा व्यस्त छु ।<br /><br />म<br />परिवर्तनको पर्खाईमा<br />चोक, गल्ली र गल्छाँडोहरू कुरेर<br />लिलामीका शिकारहरूको<br />पूर्णकालिन खातान्तरण गर्न<br />पुरोहितहरू खोज्नमा व्यस्त छु ।<br /><br />म<br />आधुनिकताको होडबाजीमा<br />अल्पकालिन आसामीहरूबाट<br />चुकाईएका शेष कर्जा<br />अविलम्ब निस्तेज पार्न<br />चिकित्सकहरू खोज्न व्यस्त छु ।<br /><br />म<br />सँसार बनाउन अग्रसर<br />ज्ञान विज्ञानका अनुसन्धानकर्ताहरू<br />अन्वेषणका अनुयायीहरू<br />अनि सँसार रङ्ग्याउने शिल्पकार<br />सुसज्जित र सफलतम् बनाउने<br />पौरखी हातहरू खोज्नमा व्यस्त छु ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-4031051210644101740?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-56713905970402918232010-06-27T04:44:00.001-07:002010-06-27T04:44:40.861-07:00सुन जोख्ने तराजुमा मन किन जोख्यौ<br />धन पोख्ने पाए पछि माया अन्तै पोख्यौ ।<br /><br />सानो ठूलो हुन्न भन्थ्यौ सँसारमा धनले<br />धनले होइन माया गर्ने भन्थ्यौ गर मनले<br />मनकै माया गरेकोथें किन बीचमै रोक्यौ<br />धन पोख्ने पाए पछि माया अन्तै पोख्यौ ।<br /><br />गरिवीको मन पनि मनै होइन जस्तो <br />पहिले मन फकाएर अहिले किन यस्तो<br />गरिव मन रूवाएर धनीलाइ बोक्यौ<br />धन पोख्ने पाए पछि माया अन्तै पोख्यौ ।<br /><br />सुन जोख्ने तराजुमा मन कि जोख्यौ<br />धन पोख्ने पाए पछि माया अन्तै पोख्यौ ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-5671390597040291823?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-6713287655755576272010-06-27T04:43:00.001-07:002010-06-27T04:43:16.074-07:00सुन पगाल्न भन्दा गाह्रो मन पगाल्न हुँदो रैछ ।<br />नपाउँदा तिमी सामु यो मन आफै रूँदो रैछ ।।<br /><br />मनको ब्याथा पोख्न कतै तिमी बाहेक ठाउँ छैन<br />हिरामोती सुन पनि मेरा लागि केहि होइन ।<br />मन नबुझी आँखाहरू आँसुले नै धुँदो रैछ<br />नपाउँदा तिमी सामु यो मन आफै रूँदो रैछ ।।<br /><br />जिन्दगीलाई तिमी सामु समर्पित गरि सकें<br />विवश भई मुटु भरि तिम्रै नाउँ भरि सकें<br />कस्तो जीवन बर्षातको भेल सरि बग्दो रैछ<br />नपाउँदा तिमी सामु यो मन आफै रूँदो रैछ ।।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-671328765575557627?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-26363611865786389382010-05-07T08:47:00.001-07:002010-05-07T08:47:49.414-07:00प्रथम पटक, प्रेम पत्र, केर्न गाह्रो, हुँदो रैछ<br />मन भित्रै, राखे पछि, फेर्न गाह्रो, हुँदो रैछ ।<br /><br />बाटो भरि, सुगन्धको, बैंश छर्दै, हिडे पनि<br />समातेर, अँगालोमा, बेर्न गाह्रो, हुँदो रैछ ।<br /><br />लाली ओठ, फिंजाएर, हावा सँगै, उडे पनि<br />अधर भरि, चुम्बनले, घेर्न गाह्रो, हुँदो रैछ ।<br /><br />आफ्नै भनि, सम्झे पनि, जुधाएर, आँखा सिधै<br />अमुल्य त्यो, तिम्रो रूप, हेर्न गाह्रो, हुँदो रैछ ।<br /><br />आशा सधैं, सफल् हुन्न, विछाड् सँगै, हुन्छु विवश्<br />माया तिम्रो, पाइन तर, सेर्न गाह्रो, हुँदो रैछ ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-2636361186578638938?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-91773038853378759952010-05-07T08:02:00.001-07:002010-05-07T08:03:49.475-07:00पात पात, शीतको थोपा परिसके पछि <br />के पो याद, आउँछ र मन्, मरिसके पछि । <br /><br />बिर्सन नि, कठिन् छैन, छाडि जाने भए <br />सपनी मै, सागर पनि, तरिसके पछि । <br /><br />धुँवा सरी, भयो जीवन्, उनले छाडे देखि <br />उठाउन, गाह्रो भयो, झरिसके पछि । <br /><br />तिमीलाई बिरानो भो, यो मनको बास <br />जसो तसो, सुखी बन, सरिसके पछि । <br /><br />विवश नै, पा–यौ मलाई, भाग्य यस्तै मेरो <br />सम्झिएर, के लाग्छ खै, हरीसके पछि ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-9177303885337875995?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-63059072160185844562010-05-05T11:38:00.001-07:002010-05-05T11:38:44.892-07:00एउटा बङग्याइएको प्रायोगिक नाम<br />कता कता चिर परिचित<br />उस्तै उस्तै अक्षरशः मल्ने<br />पहिलो पटक प्रयोग गरिएको<br />प्रदर्शित तस्वीरमाथि<br />अचम्म मान्दै, मान्दे पनि<br />विस्तारै लेख्दैछु म<br />यो मानसिक जेलको सञ्जालबाट ।<br /><br />सधै कथा कविता अनि<br />गीत गजलका काफियाहरूमा<br />टोलाइरहने यो मन<br />आज अकस्मात फेरि <br />एउटा बिम्बमा गएर अल्झिएको छ<br />सधैं परिचित बिम्ब<br />बिरानो बनिरहेको छ<br />निश्कलंक मस्तिष्कहरूबाट ।<br /><br /><br />सधै शान्ति खोजिरहने मनहरू<br />आज टुक्रा टुक्रा भएर टुक्रिएको छ<br />सूर्यको ताप र चन्द्रको शीतलता दिने <br />मातृवात्सल्यताको चित्कार पनि<br />ध्वनि, प्रतिध्वनित हुँदै बिलाउँदैछ<br />यतै कतै हावाका बेगहरूमा<br />खोजिरहन्छु, म खोजिरहन्छु<br />यो अन्तर्हृदयका पानाहरूबाट ।<br /><br />बारम्बार भेष बदलेर<br />सडकमा उतात्रिएका नाटकहरू<br />र नाटकका नेोटंकीहरू फेरिए पनि<br />काब्यिक सन्देशका रसहरू<br />पटक पटक रसस्वादनका मारहरूले<br />इतिहाँसदेखि वर्तमानसम्म<br />प्रयोगधर्मी मञ्चनहरू<br />तिरस्कृत बन्दैछन् भावनाहरूबाट ।<br /><br />मार्मिक पीडामा द्विविधा निकाल्ने<br />प्रतिबिम्बित बिम्ब हुन या ध्वनि<br />बुद्धको एक कान र दुइ आँखा<br />सगरमाथाको शीरमा प्रतिध्वनित भएर<br />धर्तीमा बामन भैरहँदा<br />सुन्ने कान अनि देख्ने आँखाहरू पनि<br />अस्वस्थ्य बन्दैछन् क्रमशः<br />त्यसैले एउटा स्वस्थ्य बिम्ब र ध्वनि<br />जन्माउनुछ नेपाली कोखहरूबाटै ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-6305907216018584456?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-64250998299726794822010-05-05T11:37:00.003-07:002010-05-05T11:37:55.833-07:00=======<br />फक्रिएको फूल झैं बैंश चढेछ<br />जवानी त्यो लालीमा मन अडेछ<br /><br />=================<br />अनौठो त्यो मायालु भाव देखेर<br />हेर्दैछु म उनीलाई कहि लुकेर<br />लाजले पो होकि खै आँखा तरेछ<br />जवानी त्यो लालीमा मन अडेछ<br /><br />=================<br />बसेछ पो कसरी माया उनीमा<br />सँगसँगै बाँचुला सैयौं जुनीमा<br />भित्रभित्रै मुटुमा माया बढेछ<br />जवानी त्यो लालीमा मन अडेछ<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-6425099829972679482?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-75941094561074127182010-05-05T11:37:00.001-07:002010-05-05T11:37:14.053-07:00देखेर नि नदेखे झैं फर्किएर बसे पछि <br />दैव पनि निष्ठूर बनि आफै माथि खसे पछि । <br /><br />मुस्कान सँगै हाँस्ने गर्थ्यौ पहिले नजिक हुँदा खेरि <br />के पो बीच आएछ खै अहिले टाढा हुन्छौ फेरि <br />हारे जस्तो लाग्छ मलाइ शत्रु बीच पसे पछि <br />दैव पनि निष्ठूर बनि आफै माथि खसे पछि । <br /><br />मनका कुरा पोख्न पाए फेरि सँगम हुन्थ्यो कि त <br />गल्ती भए माफ गरौं जीत बनाऔ हामुो प्रीत <br />यस्तै हुन्छ जिन्दगीमा मनमा कुरा कसे पछि <br />दैव पनि निष्ठूर बनि आफै माथि खसे पछि । <br /><br />देखेर नि नदेखे झैं फर्किएर बसे पछि <br />दैव पनि निष्ठूर बनि आफै माथि खसे पछि ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-7594109456107412718?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-41123256481829471472010-05-05T11:36:00.002-07:002010-05-05T11:36:35.122-07:00नपिउनु पीए पछि मात लाग्नै पर्छ <br />नगरिनु गरे पछि बात लाग्नै पर्छ ।<br /><br />बेहोशीमै सुम्पी दियौ मन्त्र मुग्ध बनी<br />एकान्तमा छाडे पछि घात लाग्नै पर्छ ।<br /><br />सोचिएन केहि ठूला पछि हुने कुरा<br />गल्ती गरे पछि सून्य हात लाग्नै पर्छ ।<br /><br />बिर्सिएर मनका कुरा नयाँ रूप लिई<br />जसोतसो फेरि अब साथ लाग्नै पर्छ<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-4112325648182947147?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-42691644646348763542010-05-05T11:36:00.000-07:002010-05-05T11:36:01.390-07:00राजनैतिक अस्थिरमा बग्न थाल्यो देश<br />भारतीले मधेश भन्दै ठग्न थाल्यो देश<br /><br />सहयोगी देखिएर भित्र भित्रै लुटी<br />दक्षिणबाट भारतले लग्न थाल्यो देश<br /><br />शंका मात्रै गर्ने हाम्रो बानी भन्दै गर्दा<br />भारतकै इशारामा तग्न थाल्यो देश ।<br /><br />सिंगो राष्ट्र फुटाएर छुट्टा छुट्टै राज्य<br />भाइ भाइ फुटाएर डग्न थाल्यो देश ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-4269164464634876354?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-66215693108284159292010-04-28T11:06:00.001-07:002010-04-28T11:06:36.940-07:00नपिउनु पिए पछि मात लाग्नै पर्छ <br />नगरिनु गरे पछि बात लाग्नै पर्छ ।<br /><br />बेहोशीमै सुम्पि दियौ मन्त्र मुग्ध बनि<br />एकान्तमा छाडे पछि घात लाग्नै पर्छ ।<br /><br />सोचिएन केहि ठूला पछि हुने कुरा<br />गल्ति गरे पछि सून्य हात लाग्नै पर्छ ।<br /><br />बिर्सिएर मनका कुरा नयाँ रूप लिई<br />जसोतसो फेरि अब साथ लाग्नै पर्छ ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-6621569310828415929?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-32492503996944222012010-04-28T11:05:00.003-07:002010-04-28T11:05:55.470-07:00राजनैतिक अस्थिरमा बग्न थाल्यो देश<br />भारतीले मधेश भन्दै ठग्न थाल्यो देश<br /><br />सहयोगी देखिएर भित्र भित्रै लुटी<br />दक्षिणबाट भारतले लग्न थाल्यो देश<br /><br />शंका मात्रै गर्ने हाम्रो बानी भन्दै गर्दा<br />भारतकै इशारामा तग्न थाल्यो देश ।<br /><br />सिंगो राष्ट्र फुटाएर छुट्टा छुट्टै राज्य<br />भाइ भाइ फुटाएर डग्न थाल्यो देश ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-3249250399694422201?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-8311911286791253512010-04-28T11:05:00.001-07:002010-04-28T11:05:24.899-07:00सांसारिक मितेरीमा<br />समुन्द्रको छालसँगै<br />सामानान्तरमा उछेलिनु<br />जिन्दगीका अर्थ खोज्न<br />खोला किनारका बालुवा<br />बाढि भै बग्नु<br />यथार्थताको पथ होइन ।<br /><br />सत्यवादको सँसार चम्काउने<br />आशातित् हातहरू<br />धर्मवादको पिछा गरेर<br />सिमान्तवादको कलहमा<br />खलखली पसिना काढेर<br />अस्तित्व जोगाउनु<br />आफ्नो सार्थकता होइन ।<br /><br />आध्यात्मिताको सहारा भित्र<br />भौतिकवादको संरचनाले <br />द्वन्दको परिकल्पना गर्नु<br />समाजवादी टेरेशा र<br />सेवावादी नाइटिङ्गेलको<br />अस्तित्ववादी सिद्धान्त<br />पवित्र आदर्शता होइन ।<br /><br />बैचारिक अनुकण्ठामा<br />नैसर्गिक अधिकार बाहिर<br />चारित्रिक क्षेप्यस्त्रले<br />शाब्दिक प्रहार<br />उत्पिडनको रेखांकन<br />आधिकारिक समय<br />परिमार्जित परिवर्तन होइन ।<br /><br />नयाँ बुद्ध जन्माउनु वा<br />जिसस् क्राइस्ट नमर्नु भन्दा<br />मानसिक चेतनाको विकास अनि<br />सामाजिक विकासको विजारोपणबाट<br />सँसार जन्माउने तथ्य<br />पाइथागोरस सिद्धान्त<br />नकरात्मक दृष्टिभ्रम होइन ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-831191128679125351?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-90727561345533647932010-04-28T11:04:00.001-07:002010-04-28T11:04:42.553-07:00संविधान बन्छ भन्ने हल्ला जस्तै छ<br />नेताहरू सबैजना जल्ला जस्तै छ ।<br /><br />जनताको काम गर्ने कोहि छैन कि<br />सरकारमा बस्ने पनि झल्ला जस्तै छ ।<br /><br />नेपालको प्रतिष्ठामा आँच ल्याउँछन् कि<br />झार झुर पारेर नै टल्ला जस्तै छ ।<br /><br />खिचतानी गर्ने भन्दा जन्मे छैन कि<br />भित्र भित्रै देश अब गल्ला जस्तै छ । <br /><br />स्वार्थ भित्रै नेताहरू बाँच्न लागे कि<br />कठपुतली सरकार नि ढल्ला जस्तै छ ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-9072756134553364793?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-80792317570244300902010-04-25T06:29:00.001-07:002010-04-25T06:29:29.000-07:00रातमा पनि छैन बास <br />पातमा पनि छैन बास <br /><br />कर्मठ यो जिन्दगीको <br />हातमा पनि छैन बास <br /><br />दुइ पल मिलाउने <br />साथमा पनि छैन बास <br /><br />कसरी मन् बुझाउँ खै <br />मातमा पनि छैन बास <br /><br />विवश् बनि झर्छु कि त <br />आँतमा पनि छैन बास ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-8079231757024430090?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-54760434727447842802010-04-18T06:11:00.001-07:002010-04-18T06:11:40.591-07:00सारंगीको तार जस्तै भयो जिन्दगानी<br />खुकुरीको धार जस्तै भयो जिन्दगानी<br /><br />मैदानको खेल माथि कब्जा हुँदाहुँदै<br />अचम्म्को हार जस्तै भयो जिन्दगानी<br /><br />बर्षातको भेल जस्तै बग्छु उर्लिएर<br />फेरि नि किनार जस्तै भयो जिन्दगानी <br /><br />घमाइलो दिन पछि रात्री अन्धकारमा<br />परेको तुषार जस्तै भयो जिन्दगानी<br /><br />सफलता चुम्ने आशा मनमै भए पनि<br />आफैलाई भार जस्तै भयो जिन्दगानी<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-5476043472744784280?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-34518422888064776162010-04-06T12:52:00.001-07:002010-04-10T06:27:42.917-07:00भावनाको घरमा आज रमाइलो भैरहेको छ । उनका बुवा पल्टने लाहुरे ठ्याक्कै २ बर्षपछि हिजै मात्र आउनुभएको थियो । उहाँकै आगमनलाई स्वागत गर्न गाउँभरिका मानिसहरूको भीड नै लागेको थियो । भावना पनि बुवाको आगमनबाट एकदमै हर्षित थिइन । भावनाका मनमा कहिले यी मानिसहरूको भीड सकिएला र बुवासँग कानेखुशी गरूँला भनेर हत्तारिएकि थिइन् । भीडहरूकै कारण आफ्नो कुरा राख्न असमर्थ भएकि भए पनि पाहुना सत्कारमा खप्पिस भावना तेजिलो मुस्कान सहित सबैसँग हाँस्दै बोल्दै हिड्ने गर्थिन् । यस्तैमा बेलुका करीव ८ बजेतिर सबै जनालाई विदा गरिसकेपछि एकैछिन थकाइ मेट्न विस्तारामा पल्टिन् ।<br /><br />भावनाको बुवाले भावनालाई निकै माया गरेर बोलाउनुभएको थियो । भावना पनि निकै राम्रो उपहारहरूको र धेरै दिनको विछोड पछिको प्यास मेट्न एकदमै हतार थिइन् । यतिकै मा बुवासँग कुराकानीमा जुटिन् ।<br /><br />भावनाः खै त यति धेरैमा आउनुभएको? के ल्याउनु भएको छ मेरा लागि ?<br />बुवाः माया र ममता त सबै भन्दा ठूलो कुरा हो छोरी । लाहुरेको जीवन खुकुरीको धारमा हुन्छ त्यसैले विदेशी जीवनबाट केहि दिनका लागि छुटकरा पाउँदा भेटनै हतार हुने हुनाले म आत्तिएर घर तिर हानिएको । तर तिम्रो लागि एउटा चाहि विशेष नै ल्याईदिएको छु ।<br />भावनाः के त्यस्तो विशेष हो र बुवा? मैले त त्यस्तो खासै केहि भनेकी त थिइन त?<br />बुवाः होइन अब छोरी ठुली भइसकेकि छौ । अब तिम्रो लागि खेलौना, लत्ता कपडा मात्रै, सधैं बच्चाबच्चीलाइ जस्तो कति ल्याइदिनु भनेर अहिले चाहि छोरीको लागि विशेष नै ल्याएको नि?<br />छोरीः (खुशी हुँदै) हेरूँ न त के हो त्यस्तो विशेष? <br />बुवाः (लामो सास तानेर) यो तिम्रो विहे गर्ने उमेर भएको छ । मैले पल्टनमै मसँग काम गर्ने एक जना सिपाहीलाई एकदम मन पराएको छु, उ साह्रै राम्रो मानिस छ र मैले उसँग तिम्रो विहेको कुरा गरेको छु ।<br /><br />बुवाले यति के भन्दै हुनुहुन्थ्यो भावना रून थालिन् । एक्कासी बिहेको कुराले झस्किन् उनि रूँदै कराउँदै उठिन् । उनि रोएको सुनेर उनका बुवा आमा र अरू घरमा भएकाहरू हतार हतार उनि भए तिर भागे । अचानक छोरी रोएको सुनेर सबै जना अचम्म मान्दै थिए । सबैले सोधे के भएको तिमीलाइ भावना? तर विचरा भावना सपनाका सबैकुरा सम्झेर अवाक बनिन् ।<br /><br />उमेरसँगै बढ्दै गएको भावनाका मनका भावनाहरू पनि बढ्दै गइरहेको थियो । आफुले यस्ता कुनै कुराहरूमा नसोचेकि भए पनि उमेरले भावनालाई कल्पनाको सँसारमा डुबुल्की मार्न बाध्य बनाउथ्यो । सायद यसैको परिणाम होला अकस्मात बुवा आउनु र उपहार हेर्न उत्सुक मन यसरी एकाएक उनको विहेतिर जानु । भावनामा अकस्मात आएको यो सपना र बिहेको कल्पनामा डुबेर आफै छक्क पर्दै सबैजनासँग पुनः गफगाफमा जुटिन् ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-3451842288806477616?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-66907408699346849962010-04-06T11:41:00.002-07:002010-04-10T06:26:17.222-07:00गरिवीको मारबाट उठ्न पाए हुन्थ्यो <br />हामी सबै नेपाली हौ जुट्न पाए हुन्थ्यो । <br /><br />नातावाद, कृपावाद भन्दै देश खाने <br />लालची र भ्रष्ट नेता भुट्न पाए हुन्थ्यो । <br /><br />विकासको नाप जप्दै आफ्नै स्वार्थ भर्ने <br />भ्रष्टचारी जालबाट छुट्न पाए हुन्थ्यो । <br /><br />जे जे बोल्छन् नेताहरू सबै ठीक भन्ने <br />पार्टी भित्रै कार्यकर्ता कुट्न पाए हुन्थ्यो । <br /><br />विवश पारे देशलाई लुछा चुँडी गर्दै <br />सबै मिली तिनैलाई लुट्न पाए हुन्थ्यो ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-6690740869934684996?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-21034805739520479342010-04-06T11:41:00.000-07:002010-04-10T06:25:38.474-07:00सधैंजसो यो डिजिटल सँसार नजिकै बसेर कुराकानीको विस्तार, भावनाहरूको साटासाट, नबुझेका कुराहरूको जानकारी लिन वा दिन, साहित्यिक रचनाहरू पढ्न, फेसबुकमा रचना पोष्ट गर्न, अरूले पोष्ट गरेका रचनाहरू पढ्न अनि कमेन्ट गर्न मात्रै सिमित थिएँ म । एक दिन सधै जसो हाते कम्प्यूटरको अगाडि आफुलाइ राखे । अकस्मात सधै चिनेकै एक जना केटी साथीले मलाइ झकझकाइन् । <br /><br />अचानक एकदिन कुराहरूको शुरूवात यसरी भयो ।<br /><br />उनिः नमस्कार आराम हुनुहुन्छ?<br />मः खै भन्दा फरक नपर्ला<br />उनिः ए, आराम गरेर नि उठिसक्नु भएको <br />(सधैं दिउँसोमा खाना खाएर एकछिन आराम गर्ने बानी मेरो त्यसैले होला )<br />मः हो <br />उनिः छिट्टै उठ्नु भएछ त?<br />मः हो र ?<br />उनिः खै ?<br />मः सायद<br />उनिः हजुरको लागि कुनै खास भएर पनि हुन सक्छ ।<br />मः खै त्यस्तो पनि लाग्दैन ।<br />उनिः सधैं ३ या ४ बजेतिर मात्रै उठ्ने गर्नुहुन्थ्यो, कुनै खास भएर हो कि भन्ने कुरा मात्रै नि ।<br />मः होइन त्यस्तो खास केहि पनि छैन ।<br />उनिः ए ।<br /><br />यति भनेपछि खै म फेरि केहि रचनाहरूमा व्यस्त भए त्यसैले हो कि उनि पनि कतै अरूहरूसँगको कुराकानीमा लागिन् दुबै चुपचाप भयौं । अनि फेरि मैले उनलाई झकझकाएँ । ‘अनि तिमी कता व्यस्त’ के लेख्दै थिए उनिले सिधै भिडियो कल पो गरिन् मैले स्वीकारेँ तर भिडियो हेर्न सफल भइएन सायद नेटवर्क कमजोर भएकाले होला । अनि पुनः सधै जसो उहि कुराहरू काम, खानपीन, आफ्नो मालिक मालिक्नी, उनिहरूको परिवेश, अरू यस्तै यस्तै कुरा गर्दै गयौं । यसैक्रममा उनिले सोधिन् के लेख्दै हुनुहुन्छ ? <br />मः एउटा आर्टिकल तयार गर्दैछु । <br /><br />तर उनिलाइ यो कुरा थाहा थिएन र मैले भनिन पनि । म उनिलाइ सरप्राइज दिन चहान्थे ।<br />पुनः एकछिन दुवै जना मौन । किनकी मैले केहि लेख्दैछु भने पछि उनि सधै मेरो काममा बाधा नपरोस् भनेर चुमचाम बसिदिन्थिन् ।<br />अनि यत्तिकै मा मैले सोधेः के छ तिम्रो नयाँ हालखवर ?<br />उनिः ठीकै छ । के छ भन्ने?<br />मः ठीकै मात्रै ?<br /><br />खै के भयो उनि त्यति आज खुलेर मसँग जवाफमा भिडिनन् । सायद मैले यो टाइप गरेको सुनेर हो कि? <br /><br />फेरि मैले सोधेः किन नबोलकि ?<br />उनिः होइन बोलेकि छु ? <br />बरू उनिले फेरि सोधिन्ः हजुरको काम सकियो ?<br /><br />अहिले मलाइ पक्का थाहा भयो उनि मेरो यो टाइप गरेको आवाज सुनेर नै नबोलेकि रहिछिन् । अनि मैले सोधेः किन? मैले काम गरेको भएर नबोलेको ? <br />तर उनिले उत्तर फर्काइनन् । र फेरि मैले भनेः किन बोल्दै गरन, म काम पनि गर्दैछु । फेरि नि कुराकानी गर्दै काम गर्दै गर्दा पनि हुन्छ नि? <br /><br />अन्तमा मैले उनिलाइ भने मेरो अहिलेसम्मको काम यहि रचना हो अब फेसबुकमा हेर है त ।<br />उनिले भनिन् फेसबुक खोलुँ त?<br />मैले भने एकैछिन म सकेर फेसबुकमा पोष्ट गर्छु ।<br /><br />इतिश्री<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-2103480573952047934?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-19258225369056895132010-04-03T03:09:00.001-07:002010-04-03T03:09:32.509-07:00यो मुटुमा ठाउँ छैन <br /><br />आफ्नै लागि यो मुटुमा ठाउँ छैन भन्छु <br />आफ्नै भनि बोलाउने नाउँ छैन भन्छु <br /><br />जन्मे कतै अँध्यारोमा एक्ले बस्दै छु म <br />सबै सँग चिनाउने ठाउँ छैन भन्छु <br /><br />यस्तो लाग्छ सधैं भरि पीडा भित्रै छु म <br />फेरि पनि निको हुने घाउ छैन भन्छु । <br /><br />विवशमै बाँच्नु पर्छ भन्छन् साथी भाई <br />साथी भाई बीच आफ्नै भाउ छैन भन्छु<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-1925822536905689513?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-74096009282473778252010-03-27T10:10:00.001-07:002010-03-27T10:10:35.565-07:00जून सँग माँगे मैले यो जूनेली रात<br />सँग सँगै बाँचौ अनि मरौं एकै साथ <br /><br />केहि छैन लानु साथ मरि जाने चोला<br />खुशी सँगै हाँसौ बाँचौं यहि राम्रो होला <br />हर रात खोँजे मैले पाउँ तिम्रै साथ<br />जून सँग माँगे मैले यो जूनेली रात<br /><br />बाचा कसम् केहि होइन मन मिले हाम्रो<br />पछि छुट्नु भन्दा ऐलै नजुटेको राम्रो <br />पाउँ अब साथ दिने मायालु ती हात<br />जून सँग माँगे मैले यो जूनेली रात <br /><br />जून सँग माँगे मैले यो जूनेली रात<br />सँग सँगै बाँचौ अनि मरौं एकै साथ<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-7409600928247377825?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-2113612423197288432010-03-27T10:08:00.003-07:002010-03-27T10:08:47.660-07:00जिन्दगीको नयाँ रूप तिमी सामु पाउँदा <br />बल्ल आज थाहा पाएँ धरै खुशी छाउँदा <br /><br />सँगसँगै दिन बिते अनि रात पनि <br />जवानीको नशा भित्रै अनि साथ पनि <br />अँध्यारोमा जूनै पाएँ तिमी खोजी धाउँदा <br />बल्ल आज थाहा पाएँ धरै खुशी छाउँदा <br /><br />नजरले जोड सँगै तिमी तिरै तान्छ <br />प्रणयमा बाँधि राख्छु फेरि कतै लान्छ <br />आनन्द पो हुने रैछ माया प्रिति लाउँदा <br />बल्ल आज थाहा पाएँ धरै खुशी छाउँदा <br /><br />जिन्दगीको नयाँ रूप तिमी सामु पाउँदा <br />बल्ल आज थाहा पाएँ धरै खुशी छाउँदा<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-211361242319728843?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-79137449572703149612010-03-27T10:08:00.001-07:002010-03-27T10:08:05.507-07:00सापटीको माया पनि तिर्न गाह्रो हुँदो रैछ<br />आफुले नै आफैलाई पिर्न गाह्रो हुँदो रैछ<br /><br />विश्वासको सँसारमा अविस्वास बढे पछि<br />देखाउन छाती पनि चिर्न गाह्रो हुँदो रैछ<br /><br />के छ भनि खोँजे मैले आफन्तको मन भित्र<br />अन्तै मन मोडे पछि छिर्न गाह्रो हुँदो रैछ<br /><br />विधताको लेखा हो कि विधिको यो लेख यस्तै<br />विवशको जिन्दगी यो गिर्न गाह्रो हुँदो रैछ<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-7913744957270314961?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-54813385954577944462010-03-27T10:07:00.001-07:002010-03-27T10:07:31.337-07:00निन्द्रबाट ब्यूँझिएर<br />काल्पनिक सँसारको क्षितिजसम्म<br />लक्ष्यलाइ तेर्साउँदै<br />भौंतारिने यन्त्रमानव<br />अनन्तको विलय भन्दा<br />अकल्पनीय केहि छैन ।<br /><br />दर्शनको यथार्थताबाट<br />साँसारिक मोजमस्तीमा ह्याक गर्ने<br />कम्यूटर भाइरसहरू जस्तै<br />जिन्दगीका डेटाहरूलाई<br />क्षतबिक्षत बनाएर<br />विभाजन गरिदैछ ।<br /><br />विश्वासका पर्खालहरूमा<br />उन्मातका पौरखीहरूले<br />एकाधिकार जमाउँदै<br />सँसार नै समाहित बनाउन<br />माइक्रो चिम्सको विकासबाट<br />सानो पार्दैछन् ।<br /><br />नाइलको यात्रामा<br />पेरिसको सभ्यताबाट<br />ग्लोबलाइज्ड गर्दै<br />सिस्टमको उत्पादन र<br />सफ्टवेयरको विकासले<br />बिनाशको परिकल्पना हुँदैछ ।<br /><br />र त अचेल<br />कवि तथा साहित्यकारहरू पनि<br />सिस्टमको डिजिटल चौतारीमा<br />झुण्ड झुण्ड बनाउदै<br />साहित्यिक सभा सम्मेलनमा<br />समाहित बनेका छन् ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-5481338595457794446?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-63323937574129453222010-03-15T12:36:00.002-07:002010-03-15T12:36:53.088-07:00जून देउ तारा देउ मान्दै मान्दिन म <br />देउता भन्दै ढुंगा अब, छान्दै छान्दिन म । <br /><br />साँचो झुठो छुट्याउन सक्नै भएको छु <br />अँध्यारोमा तारो अब, हान्दै हान्दिन म । <br /><br />मनको कुरा खोलीहाल्छु साँचो कुरा बोल्छु <br />झुठोलाई साँचो भन्न जान्दै जान्दिन म । <br /><br />लहरोले पहरो नै थर्काउँछ भन्ने <br />यस्तो जान्दा जान्दै पनि तान्दै तान्दिन म । <br /><br />जस्तो सुकै भूकम्प नै जिन्दगीमा आए <br />विपत्तिको लालचमा धान्दै धान्दिन म । <br /><br />विवशको जीवनभरि सत्य कै छ खोजी <br />असत्यको जय हुन्छ ठान्दै ठान्दिन म ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-6332393757412945322?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-5681649429777139892010-03-15T12:36:00.000-07:002010-03-15T12:36:06.227-07:00ढुंगालाई देउता मानी मनमन्दिर खोज्छौ किन <br />दीन दुःखीलाई सेवा गर गलत बाटो रोज्छौ किन <br /><br />लाउनुपर्छ मल्हम् पनि चह–याएको घाउ भित्र <br />नुन छर्केर पीडा माथि आफै ठूलो सोच्छौ किन <br /><br />सेवा गरे मेवा मिल्छ भन्ने कुरा जान्दा जान्दै <br />धर्म भित्र अधर्मको काँडेतारले घोच्छौ किन <br /><br />विवश बन्नु पर्ने छैन सेवा गर्ने हातहरू <br />मन्कै मन्दिर ठूलो पार पापी मनमा कोच्छौ किन<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-568164942977713989?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-6364296965668471092010-03-05T22:29:00.000-08:002010-03-05T22:29:02.364-08:00मानवीय क्षमता<br />प्राकृतिक शक्ति भन्दा<br />अथाह हुन्छ<br />सुक्ष्म रूपमा<br />जागृत गराएर<br />सँसार बिउँताउने<br />व्यक्तिगत प्रयोगले<br />जिवन्त पाउन सक्छ ।<br /><br />मृत शक्तिको रूपमा<br />भौतिक तागत वा<br />शारिरीक शक्ति<br />मानसिकतासँग<br />घनिष्ठ राखेर<br />आत्मा शक्तिमा<br />सङ्ग्रहित नगरे<br />क्षीण हुन सक्छ ।<br /><br />जीवन विरक्तिएर<br />माया मोहबाट<br />अलग रहनु वा<br />जीवनको मोहले<br />ग्रस्त बनाइनु<br />मानवीय ईन्द्रियहरूको<br />भोग गर्नै अनुभूति<br />ज्ञानको लुप्तता होला ।<br /><br />जैविक अवस्था र<br />स्वाभाविक मृतहरू<br />जीवनका सिमास्तम्भमा<br />विशिष्ट जीवन पाउने<br />योग, साधना र <br />भोगाईलाइ उत्सुक बनाउनु वा<br />सामाजिक श्रृङ्गार थप्नु<br />कलाकारिता हुन सक्छ ।<br /><br />सम्बोधनका वाक्याँशहरू<br />वस्तुतः मूल्य बोध<br />बनावटी आस्था<br />परिवन्धित घेरा भित्र<br />प्रभाव क्षेत्रमा<br />मानवीय उचाइ नाप्ने<br />यथार्थबोधको<br />कसी हुन सक्छ ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-636429696566847109?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-82251029643908300012010-03-03T10:41:00.000-08:002010-03-03T10:41:06.377-08:00आकाशको जून टिपी लाउन पाए हुन्थ्यो भन्छु<br />निर्मोहीको माया फेरि पाउन पाए हुन्थ्यो भन्छु<br /><br />सँगालेर मनका कुरा अब कति बाँच्नु यहाँ<br />सकेसम्म उनी भित्रै छाउन पाए हुन्थ्यो भन्छु <br /><br />टाल्टुल् पार्दै पुराना ती भत्किएका कुराहरू<br />अब चाहि प्रेमको गीत गाउन पाए हुन्थ्यो भन्छु <br /><br />विवशको मन भित्र छैन केहि तुष अब<br />सजाएर नयाँ रूपमा आउन पाए हुन्थ्यो भन्छु<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-8225102964390830001?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-40423879255507380772010-03-03T10:36:00.001-08:002010-03-03T10:36:19.947-08:00कस्तो मोह त्यो आँखाको, मेट्न सकिन <br />कति बाच्नु भन्छु तर, रेट्न सकिन <br /><br />माया भन्ने यस्तै हुन्छ, थाहै पाइन, <br />बिछोडिँदा कति दिन, केहि खाइन <br />माया गर्ने मनकी रानी भेट्न सकिन <br />कति बाच्नु भन्छु तर, रेट्न सकिन <br /><br />भन्थ्यौ तिमी छाड्नै छैन, बचन तोडेर <br />तर आज अन्तै लाग्यौ, मनै मोडेर <br />प्रेम जालको सम्बन्धमा, चेत्न सकिन <br />कति बाच्नु भन्छु तर, रेट्न सकिन<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-4042387925550738077?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-54169399879459558812010-03-03T10:35:00.003-08:002010-03-03T10:35:44.986-08:00नसार भो पर मलाई ।<br />नपार भो भर मलाई ।।<br /><br />सक्छौ भने देखि बरू,<br />भगाएरै हर मलाई ।<br /><br />हुन्न भन्ने लाग्छ भने,<br />नगर है कर मलाई ।<br /><br />तिमी जे-जे सोचे पनि,<br />माया लाग्छ तर मलाई ।<br /><br />जानै परे जान्छु अब,<br />विवशको घर मलाई ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-5416939987945955881?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-61974727115027319312010-03-03T10:35:00.001-08:002010-03-03T10:35:13.756-08:00आगो रैछ जिन्दगी, भयो खरानी ।<br />सम्झनामा मात्रै पो, रह्यो परानी ।।<br /><br />कण कण उडेर, कतै विलायो,<br />दुःख पिडा बनेर, आँशु पिलायो ।<br />झिनो आशा राखेर, वित्यो जवानी ।<br />सम्झनामा मात्रै पो, रह्यो परानी ।।<br /><br />केहि गर्छु भन्दैथें, सक्दै सकिन,<br />स्वार्थी होकि मन यो, खोजें तर्किन ।<br />आशा छैन फूलको, सुक्यो जरा नि ।<br />सम्झनामा मात्रै पो, रह्यो परानी ।।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-6197472711502731931?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-45712320795638660162010-03-03T10:25:00.001-08:002010-03-03T10:25:25.501-08:00कर्णालीको तीरमा बस्दै आएका विचरा कृष्णबहादुर आफ्नो, पत्नी र दुई छोराछोरीका बीच ढुंगा कुटेरै भए पनि जसोतसो जीवन गुजारीरहेका थिए । साउनको महिना थियो, हप्तादिनको झरीका कारण कर्णाली अचानक बढ्ने सँकेत देखियो र उस्का छिमेकीहरू विस्तारै बचाउका स्थानहरू तिर सर्न थाले । यो देखेर कृष्णबहादुर पनि आफ्नो बसाईलाई अनिच्छाले नै पनि छाड्न बाध्य भयो । तर उस्ले यो फैसला गर्न केहि ढिला गरेकाले यतिबेलासम्म पानीको बहाव माथिसम्म आइसकेको थियो । नदी तर्ने क्रममा उसले श्रीमति र छोराछोरीलाइ साथमा समाएकै थियो तर यो बर्सातको उर्लदो भेलले उसको यो शक्तिलाइ साथ दिएन र उसको श्रीमति बाढीको शिकार भइन् । अनि विस्तारै ती दुबै बच्चाहरू पनि उस्का सामर्थ्यबाट टाढिए । अनि उ एक्लै मेरो श्रीमति.... , मेरो छोरो..... अनि छोरी भनेर विलौना गर्दै चिच्याउँदै रूँदै थिए । यतिकैमा पछाडिबाट एकजनाले काँधमा समाएर सोधे – “किन रोएको तिमी ?” कृष्णबहादुरले रिसाउँदै जवाफ फर्काए – “यस्तो भेल देखेनौ ? मेरा श्रीमति र दुई छोराछोरी बगायो यो पापी भेलले । म एक्लै भए यो सँसारमा ।” अनि पछाडिबाट बोले –हेर मानव, मेरा पनि त अहिलेसम्म कोहि छैन? खै त मेरा पत्नी ? अनि कृष्णबहादुर अचम्म मान्दै यसो पछाडि फर्केर हेरे । उनले त अचम्म पो देखे । यहाँ त साँच्चैको नारद भगावन पो प्रकट हुनुभएका रहेछन् । कृष्णबहादुरले कुरा बुझिहाले । प्रभुको अगाडि विन्ति गर्दै भने – प्रभु मैले बुँझे, बुँझे साँसारिक माया मोह भनेको के नै रहेछ र ?<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-4571232079563866016?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-71031545775213337912010-03-03T10:24:00.001-08:002010-03-03T10:24:52.066-08:00मन चोरेर लगेछौ, थाहै भएन । <br />बाँकी रह्यो जिन्दगी, केहि रहेन ।। <br /><br />सपनीमा देखेपछि, ब्यूँझिएर खोज्छु । <br />तितरवितर अरू पार्छु, तिमीलाई रोज्छु ।। <br />मेरो मनमा छायाँ त्यो, कैल्यै गएन । <br />बाँकी रह्यो जिन्दगी, केहि रहेन ।। <br /><br />कस्लाई दिनु दोष पनि, आफ्नै भाग्य यस्तो । <br />पूर्णिमाको जून माथि, बादल लागे जस्तो ।। <br />निरन्तर बग्नु थियो, तर बहेन । <br />बाँकी रह्यो जिन्दगी, केहि रहेन ।।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-7103154577521333791?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-75996738571584487892010-02-22T07:55:00.001-08:002010-02-22T07:55:18.648-08:00कुन साइनो चोखो हुन्छ, भन्न गाह्रो भो ।<br />छुट्याएर पापी सँसार, छोड्न गाह्रो भो ।।<br /><br />माया जालको नाता पनि, छुट्न सक्दो रैछ ।<br />बरू लगाउँ अरू साइनो, जुट्न सक्दो रैछ ।।<br />कस्तो साइनो जुटाउने, भन्ने गाह्रो भो,<br />छुट्याएर पापी सँसार, छोड्न गाह्रो भो ।<br /><br />यस्तै रैछ हाम्रो मिलन, कर नगरूँ क्यार,<br />विछोडिने यो सँसारमा, भर नगरूँ क्यार,<br />यस्तै हुन्छ माया प्रिति, भन्न गाह्रो भो,<br />छुट्याएर पापी सँसार, छोड्न गाह्रो भो ।<br /><br />कुन साइनो चोखो हुन्छ, भन्न गाह्रो भो ।<br />छुट्याएर पापी सँसार, छोड्न गाह्रो भो ।।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-7599673857158448789?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-70308887780613786122010-02-21T12:28:00.001-08:002010-02-21T12:28:38.385-08:00आँशुको मूल सुक्दैछ । <br />गर्वले छाती फुक्दैछ ।। <br /><br />गल्तीले पाठ सिकाइ, <br />लाजले शीर झुक्दैछ । <br /><br />जीतको स्वर, गुञ्जाए, <br />स्वीकार हार, लुक्दैछ । <br /><br />जानेरै पाप गर्नेको, <br />निशान अब चुक्दैछ । <br /><br />विवश बन्नु पर्दैन, <br />सत्यले दिन ढुक्दैछ ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-7030888778061378612?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-57087558017496680452010-02-20T11:21:00.001-08:002010-02-20T11:21:09.465-08:00हाँसिदेउ मायालु, खोल कुरा मनको ।<br />बोलिदेउ सुरिलो, खुशी पार्नु जनको ।।<br />जुनीमा,<br />कस्ले छेक्छ, एक हुनिमा ।<br /><br />मन् को कुरा साँचेर, नराखे है बाँधेर ।<br />भन्नुपर्छ यसरी, हुन्न माया खाँदेर ।।<br />मायामा,<br />आउ बसौं मनको छायाँमा ।<br /><br />तिम्रो माया मुटुमा, साँचीराछु यसरी ।<br />भेट्न पाए हुनेथ्यो, भइराछु बेसरी ।।<br />छायाँले,<br />सम्झी रूने बनें मायाले ।<br /><br />तिमीलाई सम्झेर, आफैलाई विर्सिन्छु ।<br />सपनीमा देखेर, झसँग भै तर्सिन्छु ।।<br />कराई,<br />तिम्रै नाम, जप्छु डराई ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-5708755801749668045?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-14126953140766875482010-02-20T11:03:00.001-08:002010-05-05T11:50:11.208-07:00सपनीमा बोलाउँछु ।<br />विपनीमा टोलाउँछु ।।<br /><br />कस्तो हुन्छ यौवन यो,<br />आफै भित्रै घोलाउँछु ।<br /><br />ढकमक्क फुले बैंश,<br />तिमी सामु झोलाउँछु ।<br /><br />झुलेको यो बैंश देखि,<br />मनै मन लोलाउँछु<br /><br />विवशको बैंश भित्र,<br />हृदय नै पोलाउँछु ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-1412695314076687548?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-69796559409323283922010-02-20T10:59:00.000-08:002010-02-20T10:59:13.815-08:00अत्यधिक गर्मीमा,<br />चियाको चुस्कासँगै,<br />शीतलताको अनुभव गर्ने म,<br />माइनस तापक्रमको चिसोमा,<br />ह्विस्कीको चुस्कासँगै<br />गर्मीको अनुभव गर्ने म,<br />कालो भित्तेपातीमा,<br />सेतो चकका दागहरू<br />अझै निमिट्यान्न हुने गरि, <br />मेट्न सकिरहेको छैन ।<br /><br />चलचित्रको थिएटरमा,<br />नग्नताको कौतुहलतामा<br />आँखा दौडाउन पछि नपर्ने म,<br />वास्तविकताको धरातलमा,<br />अन्त्येष्टिको सलामीले<br />विकृति भयो भन्दै कराउन छाडिन म,<br />मस्तिष्कको मानपटलबाट,<br />कुसँस्कारका दागहरू,<br />अझै निमिट्यान्न हुने गरि, <br />मेट्न सकिरहेको छैन ।<br /><br />मानवीय सभ्यताका क्रममा,<br />महत्वाकाँक्षीहरूको भीडहरूबाट<br />व्यक्तिगत मूल्य र मान्यता विर्सने म,<br />टोल्सटोयको युद्ध र शान्तिमा,<br />जीवनका माइल्स पार गर्दै,<br />पियानो र भ्वाइलिनमा झुम्मिने म,<br />मस्तिष्कका छापहरू,<br />कल्पना शक्तिका मार्जिनहरूबाट<br />अझै निमिट्यान्न हुने गरि, <br />मेट्न सकिरहेको छैन ।<br /><br />जीवन सार्थक बनाउन,<br />‘सेन्स अफ ह्यूमर’ चाहिन्छ रे !<br />के यो पृथ्वीमै पाइन्छ? सोध्ने म,<br />पाइन्छ भने एक इन्जेक्सन,<br />मेरो पैतालादेखि शीरसम्म,<br />न्यूरोनका सहायताले रोप्नुपर्छ भन्ने म,<br />आधुनिकबादका पटकथाहरू,<br />चेतनाका लहरहरूबाट,<br />अझै निमिट्यान्न हुने गरि, <br />मेट्न सकिरहेको छैन ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-6979655940932328392?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-28028324885774182572010-02-20T10:57:00.000-08:002010-02-20T10:57:22.114-08:00रंगमञ्चको डिस्नी ल्याण्डमा, <br />नैतिकताको बीज रोपेर, <br />मनको बन्धन मुक्त हुने योगहरूमा, <br />आध्यात्मिकताको खेती गर्नेहरू, <br />सिर्जनशीलताका इम्यून सिस्टमबाटै, <br />दीर्घकालीन लक्ष्य खोज्दैछन् । <br /><br />फिल्मी कथाका रिहर्सलहरूमा, <br />माइन्ड टेक्नोलोजीको अध्ययन गर्नेहरू, <br />अनुसन्धानको रिपोर्ट उठाउन, <br />मुटुदेखि मस्तिष्कसम्म, <br />मध्यकालीन युद्धहरूबाटै <br />दीर्घकालीन लक्ष्य खोज्दैछन् । <br /><br />गणित भन्दा धेरै शक्तिशाली, <br />आइन्सटाइनको सापेक्षबादको सिद्धान्त <br />मानसिक कल्पनाका फ्यूलहरूमा, <br />हर्मोन, इन्जाइम वा न्यूरो पेप्टाइड्सले <br />प्रोटोखण्डका सकरात्मक इन्डिकेटरबाटै <br />दीर्घकालीन लक्ष्य खोज्दैछन् । <br /><br />नयाँ युगको शताब्दीसँगै, <br />आविस्कारका होडबाजी गर्नेहरू, <br />कुनै व्यस्त शहरको क्यूरियो पसलमा बसेर, <br />कम्प्यूटरको स्क्रिन सेभरमा, <br />सान्त्वनाका भिजिटिंग कार्डहरू डिजाइन गर्दै, <br />दीर्घकालीन लक्ष्य खोज्दैछन् ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-2802832488577418257?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-81253158797391969222010-02-19T03:35:00.001-08:002010-02-20T10:52:17.764-08:00मेरो मुछु भित्र, तिम्रो बास हुन्छ ।<br />बाचुन्जेल सम्म, तिम्रै आश हुन्छ ।।<br /><br />सुम्पिएछु शरीर, अनि तन मन,<br />हरेक तिम्रो बोली, मेरो सास हुन्छ ।<br /><br />उडाएर त्यो मन, जहाँ जाउ तिमी,<br />आकृति त्यो तिम्रो, मरै पास हुन्छ ।<br /><br />मैले दे’को प्रेम, अनि समर्पण<br />तिम्लाई केहि छैन, मलाई खास हुन्छ ।<br /><br />साँचेर यो जीवन्, पर्खि रहने छु,<br />विवश बने भने, पुनः लाश हुन्छ ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-8125315879739196922?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-5404515670975011432010-02-19T03:34:00.001-08:002010-02-19T03:34:33.631-08:00प्रेम पत्र कोर्नछु ।<br />तिमीलाई चोर्नेछु ।।<br /><br />सपनीमै आएर,<br />मायाप्रेम जोर्नेछु ।<br /><br />विध्नवाधा बनेमा<br />जसरी नि फोर्नेछु ।<br /><br />विवशको प्रेममा<br />सफलता सोर्नेछु ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-540451567097501143?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-49039168411872191732010-02-16T04:41:00.000-08:002010-02-16T04:41:16.137-08:00म पृथ्वीको सतह भण्दा<br />गहिरो धरातलमा बसेर,<br />नजरका मापन यन्त्रहरूले<br />मृतसागरको माइनसबाट<br />सर्वोच्व सिखर सगरमाथाको <br />यथार्थ उचाइ नाप्दैछु ।<br /><br />म दियो बालेर<br />दियालोको उज्यालोमा<br />प्रकास शक्तिको अन्दाज,<br />विद्यूत चुम्बकीय विकिरणले<br />सौर्य प्रणालीमा,<br />सूर्य प्रकाशको तीव्रता जाँच्दैछु ।<br /><br />म हावामा<br />हाइड्रोजन, कार्वन र नाइट्रोजन होइन,<br />अक्सिजन खोज्दैछु,<br />लाखौं शुक्ष्म तत्वहरूको<br />आवृत्ति बढ्यो भने के होला? <br />भनेर सोच्दैछु ।<br /><br />म विचारहरूको विमर्शमा<br />लक्ष्य निर्धारण गर्दैछु,<br />काल्पनिकारण सँगै लेखन र पुनर्लेखन,<br />वाचन वा पुनर्ताजगीकरणको <br />अथाह सँसारमा<br />रेखांकन खोज्दैछु ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-4903916841187219173?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-85167747155945476522010-02-14T12:07:00.000-08:002010-02-14T12:18:05.058-08:00तिमीदेखि टाढा हुन्छु, अलि वर सर भन्छौ ।<br />जिन्दगीका दुई पल, सँगै रंग भर भन्छौ ।।<br /><br />सजाउन गाह्रो हुन्छ, जिन्दगीका रंगहरू,<br />मन भित्रै मात्र होइन, मेरो सामु छर भन्छौ ।<br /><br />असम्भव छैन केहि, साँचो माया पाउन यहाँ,<br />दुई कदम् सर्छु म, एक तिमी सर भन्छौ ।<br /><br />कस्ले भन्यो दुई किनार्, हाम्रो सत्य प्रेमलाई,<br />रोकेर नै भेल पनि, प्रेम गंगा तर भन्छौ ।<br /><br />‘विवश’ हुनु पर्दैन रे, सफलता पाउन यहाँ,<br />नमानेर डर कतै, मलाई नै हर भन्छौ ।<br /><br />हरि मानन्धर “विवश”<br />क्याक्मी – ९, स्याङ्ग्जा (हाल इजरायल)<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-8516774715594547652?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-46275230344104725102010-02-14T06:24:00.000-08:002010-02-14T06:27:07.355-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/__uZcu8VW2wk/S3gHnFlJiRI/AAAAAAAAAI4/pGDodHEkG6E/s1600-h/hypnotize.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" ct="true" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/__uZcu8VW2wk/S3gHnFlJiRI/AAAAAAAAAI4/pGDodHEkG6E/s200/hypnotize.jpg" width="200" /></a></div>म घोट्दैछु<br />र पेष्ट बनाउँदैछु<br />कैयन जिन्दगीहरूलाई,<br />रणभूमिमा अलर्ट राख्दैछु<br />क्याट वाकको चालसँगै,<br />तेज नजरले नियाल्दैछु ।<br /><br />परिक्रमण गर्दैछु<br />पृथ्वीको गति भन्दा तेज,<br />सँसार जित्नु छ सायद,<br />न्यूटनलाई पछारेर,<br />वस्तु विलाउने आकाश खोज्दैछु<br />र सुन्यतामा नियाल्दैछु ।<br /><br />म डराउँथे,<br />सायद, यात्रा फोविया थियो,<br />एक कोषियदेखि रेप्टाइलसम्म,<br />विचारका सञ्जालहरूमा जेलिएर,<br />हरेक रात प्राणाकायाम गर्दै,<br />हिप्नोटिज्म प्रयोग गर्दैछु ।<br /><br />अचेल विचार सञ्चालबाट मुक्त रहन,<br />डोपामाइन रसायनले<br />सपनाको शिर्षक डायरीबाट,<br />न्यूरोनका डेन्टड्राइट्स् र सिन्याप्सहरू बढाउँदै,<br />साइकोमेट्रिक बन्दै<br />क्रमशः सफलता ताक्दैछु ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-4627523034410472510?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-26623809444471888482010-02-12T22:49:00.001-08:002010-02-12T22:49:56.167-08:00भ्यालेन्टाइन,<br />प्रेम प्रतिक,<br />प्रेम प्रस्ताव,<br />वा प्रेम सहवास,<br />रहरहरूमै लागेर,<br />नयाँ खोज्नु वा,<br />पुरानाहरूलाई सजाउनु ।<br /><br />प्रेमीहरूको भीडहरूमा,<br />थुप्रै यौवनाहरू,<br />यत्रतत्र अनि सर्वत्र,<br />छरप्रष्ट भेटिन्छन्,<br />हिम्मत बेसाएर,<br />त्रसित स्वरहरू,<br />ध्वनि आकर्षणहरूमा,<br />तरंगीत बनाउँदछु,<br />तर पनि प्रतिउत्तरका ध्वनिहरूले,<br />म आफै मुर्छिन्छु ।<br /><br />स्मरण तेज पार्छु,<br />र सम्झन्छु,<br />भ्यालेन्टाइनलाई,<br />तिमी त भ्यालेन्टाइन,<br />शालिन थियौ,<br />सुन्दर मनकि थियौ,<br />समुधुर थियौ,<br />र पो जनजिब्रोमा, <br />भ्यालेन्टाइन बन्यौ ।<br /><br />तर आज,<br />खै कस्ता हुन भ्यालेन्टाइनहरू पनि,<br />बुझिसक्नु सम्मका छैनन्,<br />फेरि पनि तिम्रो नाम,<br />विकृतिको रूपमा,<br />प्रयोगशाला बनाउँदैछन् ।<br /><br />कसरी पोखुँ म भ्यालेन्टाइन,<br />मेरा अन्तर्हृदयका कुराहरू,<br />यी विकृति भन्दा पर,<br />कतै मिलनका क्षितिजहरूमा,<br />नजरका सम्भोगहरूले,<br />तृष्णा मेटन चहान्छु ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-2662380944447188848?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-53299417021723932532010-02-12T21:58:00.003-08:002010-02-12T21:58:53.200-08:00आए आओस् भ्यालेन्टाइन, मलाई डर छैन ।<br />तिमी आउँदा खुशी हुनु, मलाई कर छैन ।।<br /><br />सँस्कृतिकै रूपमा आउने, तिम्लाई हेर्ने नजर,<br />फुटे फुटोस् उन्को नयन, मलाई भर छैन ।<br /><br />कहिलेकाहीँ भ्यालेन्टाइन, साथमा आई बस्दा,<br />नअँगाली उन्लाई भने, मलाई धर छैन ।<br /><br />‘विवश’लाई फेरि पनि, उन्कै लाग्छ पीर,<br />उड्ने चरी बनेकि थिइन्, मलाई खवर छैन ।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-5329941702172393253?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-32944663509722472442010-02-12T21:58:00.001-08:002010-02-12T21:59:20.169-08:00क्षितिज् भरि माछापुच्छ्रे सधैं हाँसेको छ ।<br />हेर्दै उस्लाइ डाँफे चरी, पनि नाचेको छ ।।<br /><br />विहानको सूर्योदय, किरण टल्किएर,<br />बनाउने मनमोहक, हिमाल झल्किएर <br />देशको माया गर्भभित्रै। सधैं साँचेको छ ।<br />विश्वसामु चिनाएर, सधै हाँसेको छ ।।<br /><br />माछापुच्छ्रे हेर्न भनि सरङ्कोट जान्छन्<br />सुन्दरताको परिधिमा, मन बहलाउँछन् <br />प्रकृतिले मुटुसँग, प्रीत गाँसेको छ ।<br />माछापुच्छ्रे हेरिकन जग हाँसेको छ ।।<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-3294466350972247244?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-2975111543471247922010-02-08T21:52:00.000-08:002010-02-09T08:05:09.813-08:00उमंगका पाईलाहरू, चाल्न मन लाग्यो ।<br />प्रेम भित्रै नयाँ जीवन, थाल्न मन लाग्यो ।।<br /><br />कस्तो हुन्छ? प्रेम जीवन, थाहा नपाएर,<br />मनभरिका खुलदुली, फाल्न मन लाग्यो ।<br /><br />अँध्यारोलाई हटाएर, मन शान्ति पार्न,<br />अब चाँहि प्रेमको दीप, बाल्न मन लाग्यो ।<br /><br />मिलन भई बाँच्न पाए, धन्य हुन्छ क्यार,<br />सँग–सँगै जिउने रहर्, पाल्न मन लाग्यो ।<br /><br />‘विवश’लाई मन प–यो, प्रेमको जीवन,<br />यहि प्रेममा मलजल, हाल्न मन लाग्यो ।<br /><br />२६ माघ, २०६६<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-297511154347124792?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-74740653516795055542010-02-08T21:51:00.000-08:002010-02-08T22:02:56.278-08:00म सडकछाप,<br />सडक मै रमाउँछु,<br />मेरो जन्म ....<br />अहँ सम्झन सकिन,<br />जन्मदिने, मस्तिष्कमा कतै...<br />बाउ, खै, होलान् कोहि धनादय ?<br /><br />म सडकछाप<br />जबदेखि होशमा छु,<br />मेरो <br />होटल रेडिसन,<br />डस्को थेक,<br />सपिङ मल,<br />आइफल टावर,<br />अनि न्यूयोर्क<br />सबै यहि सडक ।<br /><br />म सडकछाप,<br />कालोपत्रे चेयरमा<br />दुर्गन्धित क्रिमपाउडरसँग<br />दुई हात फैल्याउँदै,<br />चुम्छु यहि धर्ती,<br />अनि सपना देख्छु<br />उहि दुई छाक मात्रै ।<br /><br />म सडकछाप,<br />हरेक भीडहरूमा,<br />प्रत्यक्षदर्शी बन्छु,<br />हिजो मात्रै एक नेता<br />पसिना काढेरै चिच्च्याउँदै थिए,<br />थोरै आशाहरूमा <br />हराउँदै थिएँ म,<br />सायद अबदेखि<br />म सडकछाप छैन ।<br /><br />तर म सडकछाप<br />उस्तै छ आकृति मेरो सडकको,<br />उस्तै छ गन्ध मेरो सडकको<br />मेरो कर्म सडक,<br />धर्म सडक,<br />स्वर्ग सडक,<br />अनि नर्क पनि सडक<br />र म सदा सडकछाप ।<br /><br />२५ माघ, सोमबार<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-7474065351679505554?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-44049429706908030302010-02-07T05:30:00.001-08:002010-02-07T05:32:00.054-08:00भूल भए जिन्दगीमा, एक पल्ट माफ गर<br />बारम्बार दोहोरिए, अनि पत्ता साफ गर ।।<br /><br />दोहोरिन हुन्न गल्ति, दुई दिने जिन्दगीमा,<br />भए थोरै गल्तिहरू, सट्टिकट्टि हाफ गर ।<br /><br />सम्झाएर मनलाई, बटुलेर साहस् पनि,<br />मिठो बोली बोलेर नै, पुनः गफ गाफ गर ।<br /><br />अब मनले चाह्यो भने, कुरा अघि सार तिमी,<br />बित्छ जीवन् भन्ने लागे, पाको सहि छाप गर<br /><br />हरि मानन्धर “विवश”<br />क्याक्मी – ९, स्याङ्ग्जा (हाल इजरायल)<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-4404942970690803030?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-43964993177533521702010-02-06T07:37:00.000-08:002010-02-06T07:44:38.967-08:00तिम्रो हाम्रो वीच, शत्रु पल्किने भो ।<br />एक हुन नपाई, जीवन् ढल्किने भो ।।<br /><br />मायाको यो दुरी, टाढा–टाढा हुँदा,<br />दुई आँखाबाटै, आँशु छल्किने भो ।<br /><br />अत्तालिने मनले, शीतल् खोज्छ संधै,<br />भित्र–भित्रै फेरि, आगो सल्किने भो ।<br /><br />जति चोट परे, सहनु नै पर्ने,<br />पीडामै शरीर, अझै गल्किने भो ।<br /><br />‘विवश’ यो जीवन्, यस्तै पो होकि,<br />कैयौ रातहरू, यसै झल्किने भो ।<br /><br />हरि मानन्धर “विवश”<br />क्याक्मी – ९, स्याङ्ग्जा (हाल इजरायल)<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-4396499317753352170?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-23741653875398715262010-02-04T12:37:00.001-08:002010-02-04T12:37:46.065-08:00काँडैकाँडा होइन जीवन, फूल पनि दिउँला ।<br />अमृत भनि दियौ भने, बिषै पनि पिउँला ।।<br /><br />तिमी विना बाँच्नु यहाँ, मलाई गाह्रो भो,<br />एकान्तमा तड्पीनु नि, मलाई साह्रो भो ।<br />जे–जे हुन्छ जिन्दगीमा, सँग सँगै जिउँला ।<br />अमृत भनि दियौ भने, बिषै पनि पिउँला ।।<br /><br />तिमी आउने बाटै भरि, दियो बालेको छु,<br />मन भरि नै मिलनको, खुशी पालेको छु ।<br />देवी देउता भाकल गरि, वाचा पनि लिउँला ।<br />अमृत भनि दियौ भने, बिषै पनि पिउँला ।।<br /><br />हरि मानन्धर “विवश”<br />क्याक्मी – ९, स्याङ्ग्जा (हाल इजरायल)<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-2374165387539871526?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-87554645841153492872010-02-04T12:35:00.003-08:002010-02-04T12:35:50.564-08:00अन्धकार जब हुँदै थियो ।<br />विरह बनेर रूँदै थियो ।।<br /><br />माधुर्य धुनमा रम्दै गए,<br />विस्तारै नशाले छुँदै थियो ।<br /><br />नशा मात्रै रहेछ जीवन,<br />पिएर बेहोसी हुँदै थियो ।<br /><br />मातकै तालमा पाएछ लात्<br />‘विवश’ बनेर धुँदै थियो ।<br /><br />हरि मानन्धर “विवश”<br />क्याक्मी – ९, स्याङ्ग्जा (हाल इजरायल)<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-8755464584115349287?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-89050056316593553502010-02-04T12:35:00.001-08:002010-02-04T12:35:13.202-08:00समाउने हात दियौ ।<br />मायालुको खात दियौ ।।<br /><br />छिन्नभिन्न हुँदै थिए,<br />सम्हालेर साथ दियौ ।<br /><br />हृदय नै टुटको थ्यो,<br />प्रेमरूपी मात दियौ ।<br /><br />आफैलाई बिर्सदैथे,<br />बेहोशी मै लात दियौ ।<br /><br />‘विवश’को जिन्दगीमा,<br />पुनः प्रतिघात दियौ ।<br /><br />हरि मानन्धर “विवश”<br />क्याक्मि – ९, स्याङ्ग्जा (हाल इजरायल)<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-8905005631659355350?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-75289407026343387052010-01-31T12:11:00.000-08:002010-01-31T12:12:45.251-08:00झिसमिसे विहानीमा<br />एकतमासले चिच्च्याईरहेछन्,<br />जिउँदै पिण्ड खान पल्केका व्याँसाहरू,<br />मेचीदेखि महाकालीसम्म<br />अनि गण्डकी र बाग्मतीका तीरहरूमा<br />कतै पिण्डका ढेल्लाहरू<br />लम्पसार परेर कुरिरहेछन ।<br /><br />आजकल त पिण्डहरू<br />गाउँ–गाउँ, गल्ली–गल्ली<br />हिमाल, पहाड अनि तराई<br />छरप्रष्टिन थालेछन्<br />कालान्तरदेखि<br />आक्रान्त भीडहरूमा,<br />गरिवीका झुपडीहरूमा,<br />नाँगा बस्तीहरूमा, अनि<br />विस्तारै शहरहरूमा समेत<br />प्रवेश पाइसकेछन् ।<br /><br />हिजोमात्रै धरहरा नजीक<br />मलिन अन्धकारमा<br />चलमल गरेका केहि व्याँसाहरू<br />हातमा शक्तिशाली हथौडा लिएर,<br />टोल–टोलमा हमला बोल्दै थिए<br />सन्ध्याकालिन धमिलो दृष्टिकोणमा<br />एक मरिसकेको लाशमाथि<br />लुछाचुँडी खेल्दै थिए ।<br /><br />म टावर नजिकै<br />अँध्यारोमा नियाल्दै थिए<br />केहि राता भुर्रा रंगहरूमा<br />दूरदर्शी आँखा तेर्साउँदै थिए,<br />हो उसलाई थाहा थियो,<br />तर, ध्यानकेन्द्रित थिएन<br />मेरै अमर आत्माको<br />आखिर एक भूमिका थियो<br />अन्तसम्म भविष्यलाई तोडेर,<br />धोकेवाज व्याँसाहरू,<br />रूँदै कोलाहल मच्चाउँदै थिए<br />मरण परन्तु पनि,<br />रस्वादन गर्न,<br />सबैले पुष्टि गर्दै थिए,<br />आफ्नो अन्तिम भाग रहुन्जेलसम्म ।<br /><br />हरि मानन्धर “विवश”<br />क्याक्मी – ९, स्याङ्ग्जा (हाल इजरायल)<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-7528940702634338705?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-70844283357952885882010-01-30T02:53:00.000-08:002010-01-30T02:55:34.954-08:00ब्रमाण्ड नै अटाउने, यो आँखाको नानी तिमी ।<br />यो धर्तीमा साथ दिने, मेरो मनको रानी तिमी ।।<br /><br />पगालेर मुटु पनि, छताछुल्ल पारि दिने,<br />कैले हिउँ बनि दिने, कैले बग्ने पानी तिमी ।<br /><br />सँसारमा सत्यताको, पहिचान गराउने,<br />नारित्वको बोध गर्ने, मात्र एक्ली ज्ञानी तिमी ।<br /><br />समयको काल चक्र, छाती भित्र फुटाएर<br />फनफनी घुमाउने, फलामको मानी तिमी ।<br /><br />‘विवश’ मै सहिरह्यौ, बाध्यताका पीडाहरू,<br />सुख दुःख सबै कुरा, आफै जानी जानी तिमी ।<br /><br />हरि मानन्धर “विवश”<br />क्याक्मी – ९, स्याङ्ग्जा (हाल इजरायल)<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-7084428335795288588?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-22882508926780492842010-01-29T23:36:00.000-08:002010-01-29T23:36:32.090-08:00अब चाँहि मनका कुरा, खोलिदेउ हजुर ।<br />आफ्नै आत्मा साँक्षी राखी, बोलिदेउ हजुर ।।<br /><br />डाँडाकाँडा लेक वेशी, एक्लै डुल्दा खेरि,<br />कति पटक रोएको छु, तिमीले भुल्दा खेरि,<br />समाजलाई सत्य कुरा, पोलिदेउ हजुर ।<br />आफ्नै आत्मा साँक्षी राखी, बोलिदेउ हजुर ।।<br /><br />विवश थियौ यतिन्जेल, र पो ढाटा बन्यौ,<br />अहिले सँगै हुन सक्छौ, किन काँडा बन्यौ,<br />विन्ति गर्छु अब जोखिम, मोलिदेउ हजुर ।<br />आफ्नै आत्मा साँक्षी राखी, बोलिदेउ हजुर ।।<br /><br />हरि मानन्धर “विवश”<br />क्याक्मी – ९, स्याङ्ग्जा (हाल इजरायल)<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-2288250892678049284?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-23563596397336078742010-01-29T05:39:00.002-08:002010-01-29T07:02:47.660-08:00हरि मानन्धर “विवश”<br /><br /><br />पिरतीको दोवाटोमा, हिड्न मन लाग्यो ।<br />जेजे हुन्छ, हुन्छ अब, भिड्न मन लाग्यो ।।<br /><br />छड्के हेराई कस्तो तिम्रो, नशालु ती आँखा<br />हरे प्रभु त्यहि आँखामा, बसेछ दिमाग<br />आफु देखि आफैलाई चिर्न मन लाग्यो ।<br />जेजे हुन्छ, हुन्छ अब, भिड्न मन लाग्यो ।।<br /><br />मधुर वनको कोयल जस्तै, मिठो तिम्रो बोली,<br />हेर्दै मुहार एकोहोरो भै, सुन्छु मन खोली<br />उनको रूप देखेदेखि चिढ्न मन लाग्यो ।<br />जेजे हुन्छ, हुन्छ अब, भिड्न मन लाग्यो ।।<br /><br />क्याक्मी - ९, स्याङ्ग्जा (हाल इजरायल)<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-2356359639733607874?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-19583896687175254492010-01-29T05:39:00.000-08:002010-01-29T05:39:02.126-08:00हरि मानन्धर “विवश”<br /><br />कस्तो हुन्छ जिन्दगी, तिमी सामु पाउँदा ।<br />अँगालोमा बेरेर, माया प्रिति लाउँदा ।।<br />मलाई,<br />गयौ तिमी मुटु जलाई ।<br /><br />सम्झदैमा तिमीले, बनाएछौ पागल ।<br />रूँदारूँदै जिन्दगी, भएको छ घायल ।।<br />पानीमा<br />चाख छैन छोडी जानीमा ।<br /><br />क्याक्मी - ९, स्याङग्जा (हाल इजरायल)<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-1958389668717525449?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-44834863850375636052010-01-29T05:38:00.001-08:002010-01-29T05:38:18.166-08:00हरि मानन्धर “विवश”<br /><br />तिम्रो माया कहाँ पाउँ, सोधि हिड्छु मैले ।<br />थाकी सके जिन्दगीमा, राहत पाउने कैले ।।<br />वर पीपलु<br />आउ माया एकैछिन तापौं शीतलु ।<br /><br />दुःख सुख पीर मर्का, चाखेको छु मैले ।<br />कोहि छैन भन्नु पर्दा, मरिरा'छु अहिले ।।<br />खोली तीरैमा<br />हिड्दैछु भौतारी तिम्रो पीरैमा ।<br /><br /><br />क्याक्मी – ९, स्याङ्जा (हाल इजरायल)<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-4483486385037563605?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-33840351200314120992010-01-21T13:36:00.001-08:002010-01-21T13:36:39.108-08:00हरि मानन्धर “विवश”<br /><br />शान्तिको दिप, बाल्ने हो कि ।<br />कदम अघि, चाल्ने हो कि ।।<br /><br />विगारे देश, भ्रष्ट नेता<br />अयोग्यहरू, फाल्ने हो कि ।<br /><br />विकाश गर्ने, कुरा गरे<br />अठोट लिन, गाल्ने हो कि ।<br /><br />पुराना कुरा, छाडे भने<br />चरित्र पनि, टाल्ने हो कि ।<br /><br />गरेनन् केहि, भने देखि<br />विवश पार्दै, ढाल्ने हो कि ।<br /><br />क्याक्मी – ९ स्याङ्ग्जा (हाल इजरायल)<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-3384035120031412099?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-64354837099110003122010-01-20T11:16:00.000-08:002010-01-20T11:34:09.923-08:00राष्ट्र निर्माता<br />पृथ्वीनारायण शा<br />असम्मानित<br />=============<br />वलीको बोको<br />नेपाली सरकार<br />संविधान रे !<br />=============<br />जो छन चोर<br />उसैका ठ्ला स्वर<br />नैतिकता रे !<br />=============<br />पुष्पकमल<br />गरिजा कोइराला <br />माकुनेमात्रै<br /><br />=============<br />देशको चिन्ता<br />विदेशी भूमिबाटै<br />उजागर रे !<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-6435483709911000312?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-43876235689177862962010-01-20T11:08:00.000-08:002010-01-21T06:49:07.082-08:00नेपाल यो वादल भित्रै, लुकाउन मन लाग्छ ।<br />धर्तीभित्रै सगरमाथा, झुकाउन मन लाग्छ ।।<br /><br />देश रोयो नेपाल आमा, देखाउन नसकेर<br />नदीनाला सागर पनि, सुकाउन मन लाग्छ ।<br /><br />बन्द गर्दै नेपाल भित्रै, हड्ताल पनि किन,<br />गरिवीमै देशको भार, चुकाउन मन लाग्छ ।<br /><br />कुर्ची खेल जनतामाथि, राजनेता लाई मात्रै<br />अबदेखि साँढे जुधाई फुकाउन मन लाग्छ ।<br /><br />लुछाचुडी 'विवश' पारे, देशवासी लाई पनि<br />गरिवी नै सँसारदेखि, भुकाउन मन लाग्छ ।<br /><br />हरि मानन्धर "विवश"<br />क्याक्मी - ९, स्याङ्ग्जा (हाल इजरायल)<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-4387623568917786296?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-68487755408848873802010-01-20T11:05:00.003-08:002010-01-20T11:05:59.310-08:00विदेशी शक्ति<br />आन्दोलनमा उत्रे<br />विस्तारवादी<br /><br />=============<br /><br />टुकुचेदेखि<br />कान्तिपुरी नगरी<br />आन्दोलनमा<br /><br />=============<br /><br />नेपाली धन<br />हरियो वन भन्छ<br />वनमाराले<br /><br /><br />हरि मानन्धर "विवश"<br />क्याक्मी - ९, स्याङ्ग्जा (हाल इजरायल)<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-6848775540884887380?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-958777572028818892010-01-20T11:05:00.001-08:002010-01-20T11:05:20.839-08:00बीरको छोरो,<br />खुकुरी साथमा छ, <br />भन्नु मात्रै भो ।<br /><br />हरि मानन्धर "विवश"<br />क्याक्मी - ९, स्याङ्ग्जा ( हाल इजरायल<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-95877757202881889?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5214552606946484547.post-52791473867725519532010-01-20T11:04:00.001-08:002010-01-20T11:04:42.110-08:00नबिज्ने यो काँडा पनि, तिखारिदै छ ।<br />तिम्रो हाम्रो माया प्रेम, निखारिदै छ ।।<br /><br />माया भन्नु यस्तै रैछ, गँगा जस्तै सङ्लो पानी<br />जसो तसो चलाउँ यसै, अनि वित्छ जिन्दगानी <br />भूल भयो पैले हेर, धिक्कारिदै छ ।<br />तिम्रो हाम्रो माया प्रेम, निखारिदै छ ।।<br /><br />झुठा कुरा तिमीसँग, छैन होला ऐले पनि<br />वाचा दिन्छु सँगै बाच्ने, तिमीलाइ मैले पनि<br />अब देखि हाम्रो जीवन, सिंगारिदै छ । <br />तिम्रो हाम्रो माया प्रेम, निखारिदै छ ।।<br /><br />नबिज्ने यो काँडा पनि, तिखारिदै छ ।<br />तिम्रो हाम्रो माया प्रेम, निखारिदै छ ।।<br /><br />क्याक्मी - ९, स्याङ्ग्जा (हाल इजरायल)<div class="blogger-post-footer">साहित्य नै हृदयको अनुकण्ठा हो जसको माध्यमले मन मस्तिष्कलाइ स्वच्छ राख्न सकिन्छ ।<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5214552606946484547-5279147386772551953?l=diyalo.blogspot.com' alt='' /></div>मेरो विवशhttp://www.blogger.com/profile/06046473816513787864noreply@blogger.com0